Bwards

Gepost door Greet Op 26/03/07 5 Reacties

Alleevooruit. Verreweg iedereen die er was heeft erover geblogd, dus kan ik niet achterblijven é.

Ik ben daar dus heen getrokken met Het Vriendje en zijn persoonlijke chauffeur. Over de heenrit vallen drie dingen te zeggen: dankzij de (weliswaar crappy) GPS zijn we zo ongeveer wel geraakt waar we moesten zijn, ik ben nét niet misselijk geworden door Sams eu… ietwat enthousiastere rijstijl, en tijdens de rit heb ik het klaargespeeld om een vrij hippe groene kroon (assorti met zijn trui) in elkaar te prutsen, al zeg ik het zelf. Het eten was lekker en daarna vertrokken we dus richting Het Paleis. De pins, bellenblaasskynetstylo en identificatiesticker-met-bingoding vond ik vrij hip; ik ben dan ook dol op dat soort gadgets. Om kort te zijn: eerst stonden we een beetje te draaien, toen begon het showgedeelte en daarna hebben we wel wat gesocialized hier en daar. De show zelf was wel leuk, alleen vond ik het spijtig dat Henk Rijckaert zijn ding niet heeft kunnen doen, en ook wel een beetje dat het volume pijnlijk hoog stond bij momenten. Maar ik wil vooral niet te kritisch zijn en zo want als ik zelf zoiets op poten zou proberen te zetten zou er gegarandeerd dubbel zoveel mislopen. Na de show heb ik vooral in de supercomfortabele kussens gehangen, maar ik ben dus ook wel een heel klein beetje aan ‘t socializen geweest. Zo heb ik twee hippe Shellac-stickers weten te bemachtigen (oh en doordat ik toevallig vooraan stond heeft hij mij tijdens zijn dingens (hoe heet zoiets, een act?) een vraag gesteld en moest ik wel niet in de micro antwoorden en al zekers, dat vond ik niet erg, maar wel dat hij mijn naam verkeerd verstond), een gesigneerde flyer van Loebas (werkelijk waar) en ik heb ook de beroemde Michel Vuijlsteke eens in ‘t echt gezien, en een heel aantal gezichten dat ik van foto’s herkende. Ook wel een paar URL’s zien rondlopen waar ik regelmatig of nu en dan eens langssurf. Verder ben ik herkend als “aaah, de vriendin van” (^^) en heb ik een lezer van mijn blog ontmoet waarvan ik er geen idee van had dat hij mijn blog leest omdat hij tot nog toe nog geen comment geplaatst had. Tof é, vooral dat eerste.

Ik ben heel kwaad op mezelf, dat ik niet zo slim geweest ben als sommige anderen. Ik ben dus zo dom geweest om in al mijn naïveteit mijn ouders gewoon te vertellen waar ik naartoe ging, en dat was wel het achterlijkste dat ik ooit gedaan heb. Ik weet echt niet waar ik met mijn gedachten zat toen ik dat besloten heb. Vanaf nu weet ik dus wat geantwoord als mensen mij vragen waar ik spijt van heb en wat ik in mijn leven opnieuw zou willen doen.

5 Reacties tot nu toe.

  1. jesus_ says:

    Ik dacht wel dat ik u gespot had op de foto’s op flickr, ik twijfelde.

  2. samme says:

    Hmmm, ik versta echt niet wat iedereen heeft met die ouders die niet mogen weten waar ze naartoe gingen. Ook hoor ik van mensen waarvan de ouders niet mogen weten dat ze een blog hebben. Sorry, maar mijn ouders weten meer dan de mensen die mijn blog lezen. Ben ik abnormaal of zijn het de anderen die een communicatieprobleem met hun ouders hebben?

  3. Ik had je wel half herkend, je kwam me bekend voor, en als ik je url zag, wist ik dat je ook nog eens de vriendin van Tom was :-)

  4. Greet says:

    [Verwijderd]

    Over de Bwards: Ik vind het wel spijtig dat ik met niet zoveel mensen gepraat heb, maar ik vond dat ik mijn portie durf en moed wel al opgebruikt had door met Shellac en Henk Rijckaert te durven praten :D

  5. Kimmi says:

    Ach, ouders en blogs. Ik heb vroeger ook een blog gehad waar veel te persoonlijke dingen op stonden (zowat heel het proces van laatste-maanden-relatie tot einde-relatie en ver daarna). Was toch ook schrikken toen ik de url bij men pa zijn favorieten zag staan. Ouders moeten echt niet ALLES weten. Ben toen ook verhuisd en anoniem geworden :) Later terug gewoon Kimmi, ‘k heb gewoon geen al te geheime dingen te vertellen atm.