Afgelopen zaterdagavond was er iets te doen bij Het Lief. Een etentje, namelijk. En niet zomaar een etentje, maar wel eentje voor de familie en waar ik voor de eerste keer zijn nicht (uit Amerika, vandaar voor de eerste keer) zou zien. Kort samengevat zouden dus aanwezig zijn: Het Lief, zijn ouders, zus, nonkel, tante, neef en nichten, dus je kunt je wel inbeelden dat ik een beetje zwaluwachtig was.
Eigenlijk viel het allemaal heel goed mee hoor. ‘t Was gezellig en zo en ja je weet wel hé. En al.
Zo gezellig zelfs dat ik gebleven ben tot maandagmiddag, ondanks mijn voornemens om maandag al op kot te zijn en te beginnen blokken. Van dat blokken is nog niet héél erg veel in huis gekomen, maar het is nog niet te laat. Het is wel nogal kak om hier zo bijna helemaal alleen op kot te zijn, gisteravond ben ik zelfs opgebleven tot drie uur omdat ik een beetje bang was en zo en omdat ik niet durfde te slapen.
Ik ben echt zo’n woossie é.
