Pimpajoentje.be

• Op school ging het van kwaad naar erger, ook de tweede zit verliep niet vlekkeloos (waardoor ik nu dus in het derde maar ook nog een stuk in het tweede jaar zit). Dit schooljaar heb ik mij enigszins herpakt maar het is nog wachten op wat januari zal brengen.
• Liefjes kwamen en gingen en verder gebeurde er op dat vlak ook nog vanalles (niks blogbaars helaas).
• Ik ging op reis naar Frankrijk en op avontuur naar Thailand en daar maakte ik ook weer vanalles mee, maar daarover later dus meer.
• Mijn eerste (en tot nu toe ook enige maar dat slechts wegens tijdsgebrek) holebifuif en zelfs een weekend stonden op de planning en zijn me goed bevallen.
• Op financieel gebied gebeurde er óók weer “vanalles”, ik kon na mijn zomerjob mijn langverwachte laptopje kopen maar moest ook een deel van mijn kothuur beginnen betalen dus nam ik er nog maar twee jobjes bij (eentje in de Kerstvakantie en eentje doorlopend). Inkomsten en uitgaven werden zodanig moeilijk in balans te brengen (zonder enig overzicht) dat ik maar een schriftje aangelegd heb waarin ik mijn persoonlijke boekhouding bijhoud (tot op de eurocent, het is nodig).
• Ik begaf me wat meer in de offline blogwereld, en dat zal ik blijven doen. Of het nu gezellige avondjes of Girl Geek Dinners of blogbecues waren, ik vond het allemaal even fijn.
• Ik bevond me weer overal en nergens in ons Belgenlandje (en erbuiten), de NMBS en De Lijn hebben aan mij weer een goeie klant gehad en slapen deed ik waar het mij uitkwam Ik verhuisde ook weer van kot, wat maakt dat ik in totaal op vijf plaatsen een eigen tandenborstel had staan dit jaar.
• Van mijn West-Vlaams (dat toch al niet meer zo puur was) blijft nog bitter weinig over na al die Nederlanders en andere Vlamingen die ik rond me hoorde, een spijtige zaak want het gaat hier om taalvervuiling vind ik, maar dat valt in deze tijden amper tegen te gaan. Laat ons hopen dat ik het op school weer oppik (want tenslotte hebben de West-Vlamingen in Gent de overmacht hé!)
• Mijn persoonlijke stijl maakte een evolutie door en daar ben ik niet ontevreden mee, zo kocht ik voor het eerst in mijn leven oogschaduw en ook botjes met hakken van nog eens 2cm hoger dan de vorige, jaja. En ik droeg mijn haar *los*. Dat lees je goed. (En dan was er ook niet te vergeten mijn piercing natuurlijk, een kleine stap voor een ander meisje misschien maar een grote stap voor Greetje!)
• Met een aantal mensen verloor ik contact, maar zo is het leven, en ik leerde dan weer een heleboel lieve mensen kennen. Ik ontdekte ook wie mijn echte vrienden bleken te zijn en dat ik die op één hand kon tellen. 2008 was wel een jaar van veel interessante nieuwe mensen, ik hoop dat ik daarmee het contact niet verlies.

Kortom, een nogal bewogen jaar op vrijwel alle vlakken. Ik kan niet wachten om te ontdekken wat 2009 voor mij in petto heeft! (Behalve misschien wat school betreft. Dat hoef ik niet te ontdekken, dat is hopeloos …)

Bah bah bah. Ik dacht, het leven met een lief aan je zij is te ingewikkeld voor mij, laat ik maar even lekker lang genieten van ongecompliceerd alleen zijn. Maar neen, dat blijkt zo mogelijk nog ingewikkelder te zijn. Misschien moet ik toch maar gewoon een nonnetje worden verdorie!

Dat gezegd zijnde, ik heb verder niet veel om over te bloggen dus excuses voor de stilte. Of misschien schrijf ik straks nog even over mijn vakantiejob, dat kan ik doen.

Filmpje na de cut (ik kon de autoplay niet uitzetten). Lees verder »

Deze post en de reacties erop zijn echt wel bezaaid met hints, dus voor de meesten was het wel al duidelijk: ik was in Thailand.

De gemiddelde temperatuur in november en december is daar trouwens 27°C. En ja, ik heb op die jetski gezeten Niet om jullie jaloers te maken of zo hoor. Just sayin’.

Momenteel ben ik bezig met een vrij uitgebreid verslag van mijn grote avontuur. Dat deel ik met jullie van zodra ik dat mag, ik denk dat jullie nog een tweetal maandjes geduld zullen moeten hebben

Allez vooruit, Coltrane, heet het deze keer. We blijven maar bezig hé.

Tevreden? Bwoa. Op een paar stuiptrekkinkjes na (af en toe onverwachte errors die op mysterieuze wijze verdwijnen en verschijnen, en het dashboard dat enkel verschijnt als je via de link /wp-admin/ arriveert) best wel, eigenlijk. Eens kijken:

• Het dashboard is nu eindelijk aanpasbaar. Ik zeg eindelijk omdat ik er allang op zit te wachten. Widgets verbergen, verplaatsen, inklappen, … Het kan nu allemaal. Best handig, maar niet wereldschokkend, ik gebruik mijn dashboard toch niet echt. (Ik weet het, ik spreek mezelf tegen, maar zo is het gewoon; ik gebruik het dashboard zelden en toch zat ik te wachten op deze functie. De werking van de psyche hé, en dan de mijne, tgoh!)
• Posts en comments kunnen nu gemakkelijk en masse bewerkt worden.
• Ook widgets in de post editor kunnen verschoven worden, een handigheidje dat menig WordPressgebruiker zal plezieren denk ik. Eindelijk de categorieën terug rechts van het tekstkader in plaats van eronder.
• Naast automatisch updaten kunnen plugins zichzelf nu ook automatisch installeren, gedaan met ftp’en, hoera. Hetzelfde voor WordPress zelf updaten, dat zou nu ook automatisch kunnen gebeuren. Ik ben benieuwd!
• Het menu is voor mij nu perfect. Het heeft een aantal veranderingen ondergaan maar dit is voor mij de manier waarop het mag blijven tot het einde der tijden. Logisch (alle opties gewoon netjes naast elkaar in plaats van enkele opties isoleren), intuïtief (langer dan drie seconden duurt het niet om eraan te wennen), verbergbaar. Nu nog de mogelijkheid om menu items in een andere volgorde te schikken en we zijn er, in feite. Niet dat ik dat nodig heb maar dat komt er nog, daar ben ik zeker van.
• De (het?) User Interface is nu nog netter en shinier dan voorheen. Best mooi.

Ik mis wel nog altijd het “insert image” knopje in de grijze menubalk (naast link invoegen en zo). Met dat ander, daarboven, gaat dat allemaal veel trager en ingewikkelder. Wel blij dat het nu tenminste weer marcheert. Kijk, hier is een foto van een kokosnoot in één of ander tropisch land:

Vergeef mijn kortafheid, ik heb het druk met het verfijnen van mijn talenten met betrekking tot uitstelgedrag en de deadline nadert.

Never mind de tekst, ik loop dit gewoon al dagenlang te zingen in mijn hoofd
En excuus voor de mottige beelden maar dit was het enige embeddable filmpje.