Rampenweekenden

Gepost door Greet Op 04/05/09 4 Reacties

Zo goed als vandaag ging (zie vorige blogpost), zo slecht gingen de laatste twee weekenden. In het laatste weekend werd zelfs de rampentoestand afgekondigd ten huize Pimpajoentje (wherever that is, want een kotstudente met een lief woont overal en nergens). Maar laat ik vooral beginnen bij het begin.

Vorige week zondagavond moest ik halsoverkop vertrekken om de trein te halen, iets wat elke week voorkomt, maar deze keer was ik nog net dat tikkeltje later dan anders. Aangekomen op het station constateerde ik dat ik mijn Campuskaart niet kon vinden, en ik had me tien minuten eerder nog maar staan ergeren over het feit dat de go-passen op waren en dat ik dat dus ook niet voorhanden had. Dan maar snel een ticket gekocht (elf euro en nog iets verdorie), en nog een zevental minuten staan wachten op de trein (die, wat evenals wekelijks voorkomt, te laat was). Een zevental minuten is meer dan genoeg tijd om ook eens in het bovenste zakje van mijn rugzak te kijken, en dat was uiteraard waar die dekselse Campuskaart zich verscholen had. Ik had dus net elf euro en nog iets uitgegeven voor niks, noppes, nada. En hiermee was de toon gezet voor het daaropvolgende weekend.

  • Ik liep in volle vaart nét niet tegen een glazen deur aan en plein public, maar het scheelde maar twee centimeter, dus alle mensen die mij gezien hadden moeten gedacht hebben, wat een lomp kind, die loopt in volle vaart net wél tegen een glazen deur aan en plein public.
  • Ik gooide een nog bijna vol blik Ice-Tea op de grond, samen met mijn gsm, en ware het niet dat ik ondertussen goed ontwikkelde reflexen heb wat het redden van gsm’s van gevaarlijke vloeistoffen betreft (ok, hier ging ik misschien nét iets te ver met mijn ingewikkelde zinsconstructies), ze hadden eens nader kennis gemaakt, die twee.
  • Binnen de tijdsspanne van een uur gooide ik mijn gsm ook nét niet in de WC.
  • Ik sloeg mijn vriendje een keer of vier op zijn gezicht, geheel en al per ongeluk, maar daarom niet minder pijnlijk.
  • Ik miste in totaal maar liefst drie treinen. Akkoord, twee ervan omdat ik in mijn bed lag op zondagochtend (wat je me moeilijk kunt kwalijk nemen, vind ik), maar één ervan was echt wel weer pech hebben. Om 15 na acht ging de laatste trein naar huis op zaterdagavond, zo dachten wij. Bleek die natuurlijk om 12 na al te rijden, gevolg, Greet slechtgezind, ouders denken dat ik erom deed (terwijl ik net echt wel naar huis wou), zondag op een onmogelijk uur uit bed moeten en die dag veel tijd verliezen met treinen.

En dan, last but not least: vrijdagavond om vijf uur ‘s namiddags besloot ik dat nu wel genoeg tijd verprutst had en dat ik verder zou doen aan de taak waar ik al drie dagen hard aan gewerkt had en die maandag binnen moest. Wat doet de harde schijf van de laptop dan? Allemaal in koor: “crashen!”

crap

De daaropvolgende tien uren hebben mijn lief, zijn broer en hun vrienden zich één voor één over mijn harde schijf gebogen en samen met mij veel in hun haar gekrabt (gekrabd? :oops: ). Eerst klonk het, “Oh dat fixen we wel, volgens mij is ‘t iets softwarematigs”; vervolgens “Nee ‘t zal toch hardwarematig zijn, maar we redden je bestanden wel”; daarna “Misschién kunnen we je bestanden redden” en tenslotte “Ik denk niet dat je je bestanden ooit nog terugziet”. *trekt haar uit hoofd* Om drie uur ‘s nachts gooiden we er het bijltje bij neer.

Anyway, om een lang verhaal kort te maken, de volgende morgen kwam alles goed. Die avond had ik weer een laptop die werkte met daarop terug alle programma’s en bestanden die ik nodig had, een grotere harde schijf dan voorheen, een betere versie van Vista en een externe harde schijf (die ik voorheen gewoon niet had, dus). Eind goed al goed dus, maar man, wat heb ik gestresst, en wat een tijd heb ik verloren zeg met al dat gedoe! ‘t Is puur uit consternatie dat ik alle voorgaande lompigheden (treinen missen, met gsms gooien, vriendjes in het gezicht kloppen, tegen glazen deuren lopen en zo) begaan heb. Echt waar.

4 Reacties tot nu toe.

  1. Fiedelewie says:

    Wat een smerige Dell, die computer.

  2. Tom aka Xi0n says:

    Loooool, nu moet je weten dat ik dit postje aan het lezen was, op een maandagmorgend op het werk waar iedereen hier met een lang gezicht zit en ik volop aan het lachen (enfin, proberen mijn lach in te houden, wat niet lukt). De blikken spraken boekdelen, maar ik heb er van genoten (erg hé, genieten van andermans leed). Toch nog even erbij zeggen dat ik wel met je inzit hoor :-)

    -t.

  3. Greet says:

    Haha, euhm, merci! ;)

  4. Karen says:

    Het is nu al wel 7 maanden geleden dat je deze post hebt geschreven, maar ik lees het dus nu pas.
    Misschien een opluchting voor jou als ik zeg dat je dit jaar echt niet de enige bent die plotseling een externe harde schijf heeft gekocht NA een crash van de computer?