Ik loop het leven achterna.
Ik voel me net een plant.
Mijn vlezige substantie lijkt sporadisch onbemand.
Ik kleed mijn massa aan zonder eigenlijk op te staan.
Atomen functioneren zelfs zonder delegeren.
Mijn dromen en ambities worden in de kiem gesmoord.
Ik schiet wortel, vegeteer.
Ik bebos, fotosyntheer.
Mijn gedachten zijn een wildgroei,
ongesnoeid ga ik tekeer.
Niet slecht, niet slecht.. Het komt mij enigszins bekend voor moet ik toegeven.. Wist ik maar van waar..