Ken je dat soort films, waarin de hoofdrolspeelster verliefd wordt op de ene na de andere foute jongen, en keer op keer loopt het verkeerd af, maar gelukkig is er altijd de beste vriend op wie ze kan rekenen, die er van in het begin voor haar is, midden in de nacht de telefoon opneemt en haar altijd weet op te vrolijken, en als kijker kun je niet anders dan denken, “Allez, zie dat dan toch, jullie zijn voor elkaar gemaakt!”, maar het meisje heeft het pas aan het einde van de film door, en dan ineens worden ze verliefd op elkaar, maar dan is er opeens een ander meisje in het spel, en het lijkt allemaal verloren te zijn, tot de jongen op het laatste nippertje toch nog voor de heldin kiest, en dan volgt dus een superromantische eerste kus die het begin wordt van iets moois, en dan komen de woorden “HAPPY END” in zwierige witte letters op het scherm?
Welja, dat dus, maar dan in ‘t echt. Al een half jaar. 
oooh, proficiat
Get a rooooom
Get a boyfriiieeend! Oh wacht, je hebt er al één, en ik weet er nog helemaal niks over!
Zalig!
*pinkt traantje van ontroering weg aan de ontbijttafel*
Allez, je mag hem meenemen op de reünie, goed?
Ooooh, zo schoooooon! En die eerste foto vind ik helemaal de max!
Geniet ervan!^^
Iedereen in koor: Aaaaaaaaawwwwwwwwww…
Dankjulliewelll
Mooi.
Geniet ervan!
Mooie foto’s!
Oooh.. schoon! Gefeliciteerd!
En prachtige foto’s ook!
Aaawwww! En die eerste foto die heeft écht iets. Wow!
De foto’s zijn respectievelijk van Ines en Gwendolyn, en ze hebben dat inderdaad heel goed gedaan
happy end? Nu al? Allez, ‘t begint pas!
Jahaa, het is een analogie hé
Natuurlijk begint het nog maar 
Proficiat! Jullie zijn supercute samen!
Nog vele jaren te gaan!
Dit is de mooiste blogpost die ik ooit heb gelezen! Superontroerend en ongelofelijk schattig.
Aww dankjewel!
)
(Al acht maanden en een beetje, ondertussen.
Ja, echt gek. Ik ken jou niet en jij kent mij niet (ik ken wél Jeroen Huylebroeck, die u kent), maar om een of andere reden raakt het mij ongelofelijk. Ik heb het al enkele keren herlezen en elke keer worden mijn ogen mistig en krijg ik een krop in de keel. En dan die superlieve foto’s erbij. Het lijkt écht een sprookje en ik ben een schaamteloze romanticus. Blogs zijn meestal het epicentrum van small talk en oppervlakkigheid, maar deze specifieke blogpost is een pareltje om te koesteren. Hulde aan jouw schrijftalent … en uiteraard “nog veel plezier samen”!
Wel, fijn dat ik er iemand mee geraakt heb.
Heel erg bedankt voor je complimentjes, je doet me blozen! 
(Psst: het is ook echt een sprookje, elke dag. Melig, maar waar.
)