Kiesperikelen op Valentijn

Gepost door Greet Op 14/02/11 1 Reactie

Wat een dag, wat een dag. Vandaag was het zover.

Vandaag was om te beginnen de eerste nieuwe lesdag, met twee lessen (eigenlijk drie maar da’s weer zo’n uitleg dus laten we zeggen twee), een frustrerend feedbackmoment, een gehaaste syllabusverkoop, een momentje om een hapje eten binnen te steken ook, en ik ben na de vakantie niet veel meer gewoon (én ik had niet bijzonder veel geslapen vannacht) dus dat was toch weer een hele boterham. Vooral omdat ik de hele dag al liep te stressen voor de tandartsafspraak van 15u30.

Gelukkig heeft Karel dus speciaal voor mij een halve dag vrij genomen, en zat hij op m’n kot te wachten om samen te kunnen vertrekken. Had hij toch wel geen Valentijnsverrassinkje klaar ook zeker, en moest ik daar toch niet een beetje van wenen ook zeker, want als ik nerveus ben word ik al ne keer emotioneel. Tjsa, wat kan ik zeggen. :D

Om half vier kroop ik dus in de tandartsstoel. Uiteindelijk heb ik er twee uur gezeten, met mijn mond wagenwijd open en al mijn spieren opgespannen, de verdoving op mijn tanden werkte misschien wel (hoewel er ook twee keer moest bijverdoofd worden, pfoeh) maar de rest van m’n lichaam heeft van zo’n tandartsbezoekje geen deugd! :s In het glas van de lamp boven me kon ik alle werktuigen zien die de tandarts gebruikte, en om een kies te ontzenuwen worden er allerlei marteltuigen met véél te lange naalden en naaldvormige boren gebruikt, het is materiaal voor een nachtmerrie, ik zeg het u. Ik zat daar trouwens ook met een metalen klem op m’n tanden, die een ganse constructie ondersteunde met zo’n groen rubberen velletje over mijn mond gespannen, best intimiderend voor iemand als ik/mij (Ik raak er niet uit! Ik? Mij?), en comfortabel is anders natuurlijk.

Bon, na 2 uur was het voorbij en moest ik eventjes bekomen, wat zich uitte in een tweede keer traantjes vandaag. Al een chance dat Karel dat al gewoon is hé. Na een stop bij de apotheker voor pijnstillers nam hij me mee naar de Wok A Way en trakteerde hij me op sushi, en daarna op een McFlurry (dat laatste niet in de Wok A Way dus hé). Heb ik al gezegd dat mijn lief mij schandalig verwent soms? ^^

Verder had ik er spijt van dat ik m’n grote paarse sjaal niet had meegenomen, want nog uren na de verdoving hing mijn gezicht helemaal scheef zeg, en dat is nu ne keer géén gezicht … (Snapte ‘m? Gezicht? Haha!) Ik kon mijn mond pas weer normaal gebruiken vanaf een uur of negen, en Karel lachte zich voor en tijdens het eten dus regelmatig een breuk met mijn debiele expressies. (Hij mag dat.) Er is fotomateriaal van, ja; maar wees gerust, dat wordt binnen afzienbare tijd vakkundig uit de wereld geholpen.

En tsja, Valentijn. Ik ben ook één van die mensen die luid roepen dat dat commerciële zever is (en dan vooral op de Valentijnsdagen dat ik single was aja), maar die het stiekem wel heel fijn vinden om verrast te worden. Valentijn is voor mij niet heilig of zo, dus dat de tandartsafspraak vandaag viel stoorde me niet. Ik had dan ook sowieso geen hoge verwachtingen van deze dag, maar toch is alles dat na half zes kwam heel fijn geworden!

1 Reactie tot nu toe.

  1. Ilse says:

    Valentijn is commerciële zever!

    Rara naar mijn relationele status:p ik vind het echt commerciële zever, maar geen argument om te zeggen “daar doe ik niet aan mee!”. Dan moet je ook geen kerstmis, moederdag, pasen,… vieren.

    Valentijn is gewoon een dagje om je lief er nog eens aan te herinneren dat je het met hem/haar getroffen hebt. Voila. Dan hoef je nog niet mee te gaan in de commercialisatie ervan:p