De vloek van de moderne technologie

Gepost door Greet Op 21/11/11 1 Reactie

Het is alweer eventjes geleden dat ik in de categorie Mening gepost heb, maar er moet mij nog eens iets van het hart. En het gaat weer om iets waar ik me zwaar over kan opwinden dus ik riskeer terug om mensen te kwetsen, maar het moet eruit.

Na drie jaar grafisch ontwerp studeren, wat foefelen in mijn vrije tijd, een projectje hier, een vakantiejobje daar, zit ik in de ietwat (of zeg maar behoorlijk) vervelende positie dat ik een vrij gefundeerde mening kan geven over een ontwerp, dat ik zelf de basis-“regels” van ontwerpen kan toepassen, maar dat ik maar af en toe iets maak waar ik echt trots op ben. Als ik dus het verontwaardigde “kun je ‘t dan zelf beter misschien?” te horen krijg moet ik tot mijn spijt vaak “mja, sort of” antwoorden.

Vervelend dus, want ik kan zeggen wat ik goed of slecht vind aan een ontwerp, dus als iets “lelijk” is kan ik mij daar soms enorm aan storen (nog harder dan aan dt-fouten) juist omdat ik zie wat er “mis” mee is. Ik kan het dan zelf wat opkuisen en er iets deftigs van maken, iets “wat ermee door kan”, en in sommige gevallen zelfs iets heel leuks waar ik best trots op ben, maar keer op keer een topontwerp afleveren, daar slaag ik niet in. Om stiepelzot van te worden, is dat. Ignorance is bliss.

Maar dus, ooit, in de tijd dat de dieren nog spraken, moet er een tijd geweest zijn waarin vooral ontwerpers het ontwerpen deden. Tegenwoordig roept iedereen die een illegale versie van Photoshop op zijn computer heeft staan zichzelf uit tot selfmade ontwerper, en daaruit is de wildgroei aan lelijkheid ontsproten die mijn hartje soms zo’n zeer doet. De belangrijkste reden waarom ik met mijn vorige studie gestopt ben, is dat ik aan anderen en vooral aan mezelf moest toegeven dat ik best wel overweg kan met wat software en wat stiften, genoeg om er kleine projectjes mee tot een goed einde te brengen en er mij creatief in uit te leven, genoeg om een kennis of een vereniging uit de nood te helpen, genoeg om voor een vakantiejob aan wat projecten te werken met daarnaast ook nog andere taken, maar niet genoeg om er professioneel en full time iets mee te doen. Maar ik lijk daar precies nogal alleen in te zijn.

Zo werkt het helaas ook in de omgekeerde richting: als mensen merken dat je vlot overweg kan met computers, dat je een mening hebt over ontwerpen en dergelijke en dat je er zelf al wat mee hebt gefoefeld, en zeker als mensen horen dat je grafisch ontwerp gestudeerd hebt (ook al heb je het niet afgemaakt), dan hebben ze meteen torenhoge verwachtingen van je. Dan zie je hen gewoon denken dat ze iemand gevonden hebben voor al hun design needs, en dat ze om het even wat van je kunnen vragen. (Voor weinig of geen geld natuurlijk, maar dat is nog een heel ander onderwerp dat zijn eigen blogpost waard is.) Kunnen ontwerpen of niet wordt precies als een zwartwit gegeven gezien, je kunt het ofwel helemaal niet ofwel 100%. Daarmee sterken ze wannabe ontwerpers in hun vermoeden, en geven ze mij ook keer op keer weer een schuldgevoel en een complex omdat ik soms moet zeggen dat een bepaald groot project te hoog gegrepen is voor mij, dat logo’s mijn specialiteit niet zijn, dat ze het beter aan iemand anders zouden vragen.

Het lijkt gewoon alsof mensen door de komst van die moderne technologie geen concept meer hebben van wat het beroep van ontwerper inhoudt. Ik heb al zo vaak gezegd, je gaat toch met je schoenen naar de schoenmaker, je koopt toch je zondagse pateetjes bij de bakker, je brengt toch je auto naar de garagist, je laat toch je huis ontwerpen door een architect, waarom dan niet naar een ontwerper stappen als er iets ontworpen moet worden? En ik heb al bijna even vaak gehoord, “Ja, maar dat is toch niet hetzelfde …” Jawel, het is wél hetzelfde. Je kunt tegenwoordig niks slechts meer zeggen over een flyertje dat iemand in MS Paint heeft gemaakt, terwijl mensen wel gaarne toegeven dat ze hun pijpleiding niet gaan proberen te herstellen omdat een loodgieter dat beter doet, of dat ze de elektrische kabels in hun muren niet gaan proberen te leggen omdat dat werk is voor een elektricien.

Vandaar dus mijn warme oproep, en ik wil hiermee echt niemand kwetsen, maar alstublieft, laat het échte ontwerpen over aan mensen die weten waar ze mee bezig zijn. Een website voor een kennis, een affiche of flyer voor een feestje, tuurlijk, laat u gaan, ik amuseer mij daar zelf ook mee. (Ik ga mezelf nu ook weer niet zodanig afbreken dat het lijkt alsof ik helemaal niets waard ben, ik ben echt wel ergens toe in staat, ik ken gewoon mijn grenzen.) Maar gaat het om een logo, een bedrijfswebsite, iets wat door heel veel mensen gezien zal worden en nog lang zal meegaan, en vind je het voorstel van de neef van de bakker van iemand die je kent toch maar niks, durf dan de neef van de bakker van iemand die je kent te zeggen waar het op staat en betaal een ontwerper. Je zult er geen spijt van krijgen, geloof mij, die mensen weten waar ze mee bezig zijn.

Nog eens sorry dus als deze hele post verwaand of kwetsend overkomt, maar dat is dus niet m’n bedoeling! Ik wil niemand op de tenen trappen, maar ik wou dit gewoon even kwijt. Ik vind het fijn om dingen te maken, en ik vind het na 2,5 jaar nog altijd confronterend als ik soms tegen mezelf of tegen iemand anders eerlijk moet zijn en een project aan iemand anders moet overlaten, maar ik vind het dus echt spijtig dat niet meer mensen dat kunnen of willen zeggen en dat ontwerpers (en de ontwerpen zelf) daar dan ook de dupe van zijn.

1 Reactie tot nu toe.

  1. Kathleen says:

    Amen to that, sister.