Pimpajoentje.be

Stemmen, jaja, ‘t is me wat. Ik weet nog altijd niet helemaal zeker wat ik ga doen. Na 13 juni heb ik nog maar één examen, op 16 juni, dus het is in feite wel te doen om naar huis te gaan en te gaan stemmen. Maar dan moet ik nog wel een paar uurtjes extra uittrekken om voldoende info op te zoeken, want wat politiek betreft woon ik permanent onder een spreekwoordelijke steen. Volmacht geven is een optie maar dat is ook weer zo’n papieren rompslomp. En aan de opkomstplicht verzuimen komt bij een brave burger als ik natuurlijk niet op. Ach, ik zie nog wel!

On a somewhat related note: ziedekeerier, ik sta toch wel niet in de top 20 van de Cutest Female Geek Contest zeker, de enige verkiezing waar ik ooit aan ga meedoen. Eerst trok ik mij er niet zoveel van aan, maar toen ik dat hoorde dacht ik, tiens, misschien toch keer een blogpostje plegen dan. ‘t Is tenslotte een initiatief van de sympathieke mannen van Enchanté/Adhese, sort of.

Hieronder staat zo’n ingebed polldinktoestand, gewoon voor de show. Het kan gebruikt worden om te stemmen natuurlijk (elk uur opnieuw kun je stemmen, op maximum drie namen, gewoon aanklikken om te stemmen), maar dat is optioneel en al hé. Ge moogt er ook gewoon naar kijken.

Yay, eindelijk nog eens een stokjesachtig ding! Onder het mom van een award deze keer, maar ik vind het toch meer een stokje. In ieder geval een dikke dankjewel aan Gwendolyn, wat een lief tekstje Edit: Ondertussen ook dankjewel aan Kim!

Even kijken, wat moet ik doen:

• Bedank de blogger die je de award heeft gegeven.
• Zet de award op je blog.
• Link de persoon die je heeft genomineerd.
• Deel 7 interessante “facts” over jezelf.
• Nomineer 7 andere bloggers.

Alright, 7 facts. Daar heb ik toch weer eventjes over moeten nadenken, ze zijn niet allemaal interessant vrees ik, maar here goes!

1. Ik heb momenteel feloranje nagellak op mijn vingernagels, en oceaanblauwe nagellak op mijn teennagels. Ik wou wel een beetje dat het omgekeerd was, want het blauw is echt prachtig, het oranje iets minder. Edit: Ondertussen heb ik het oranje eraf gehaald en ook vervangen door oceaanblauw.
2. Ik ben dit jaar 22 jaar geworden op 22 januari, op het einde van een examenperiode van 22 dagen. En dat maakt mij blij.
3. Als ik schattige hondjes zie kan ik niet anders dan erop afgaan en kennis maken, maar als ik schattige baby’s zie blijf ik liever op een afstandje staan kijken, omdat ik er een beetje bang van ben.’t Is te zeggen, ik ben dan eigenlijk bang dat ik iets verkeerd zou doen, terwijl ik goed genoeg weet hoe ik met hondjes moet omgaan. Steek een baby in mijn armen en ik doe het in mijn broek, serieus. I’m a little weird.
4. Het liedje in mijn iTunes bibliotheek dat ik al het vaakst gespeeld heb is Other Father Song van They Might Be Giants (Coraline soundtrack). Het liedje op de derde plaats heb ik 230 keer gespeeld, het tweede 424 keer, en het eerste … 1082 keer. Da’s veel.
5. Ik ga nooit meer de snelheidslimiet overschrijden. Ik heb het nog maar één keer bewust gedaan (toen ik ‘s morgens vroeg uit Frankrijk vertrok om in de namiddag op tijd op school te komen voor m’n punten na de tweede zit) en daar heb ik spijt van (ik was toch te laat). Verder hou ik me er altijd-altijd aan (ja, ook in een zone 30 waar verder geen kat op de weg is, altijd). Ik hou er zelfs een beetje van om de auto’s achter mij er met mijn irritante traagheid op te wijzen dat ze niet goed bezig zijn, haha.
6. Ik heb deze examenperiode 176 uur gestudeerd. Honderdzesenzeventig uur. (Ja, ik hou dat bij.) Dat kán niet anders zijn dan meer dan wat ik in mijn hele middelbare schoolperiode bijeen gestudeerd heb.
7. Ik weet nog altijd niet wat ik met greetd.be moet aanvangen and it really, really bugs me. Ideetjes?

En dan nu 5 nominees (ik vond er geen 7), in willekeurige volgorde.

• Annelies, omdat ze dat heel goed doet, vind ik. Op korte tijd heeft haar blog zich ontpopt tot een blog met leuke schrijfsels en mooie foto’s.
• Gwendolyn, omdat ik haar talent en motivatie zeer bewonder. Ze gaat het nog ver schoppen als designer, mark my words!
• bagaasj perdu ofte Kamiel en Hannah, een blog zoals je er niet veel meer vindt tegenwoordig.
• Illiveris, omdat hij kan schrijven, en omdat de blog zelf verfrissend eerlijk is.
• Catalog of Visual Interestingness. The title says it all.

Zo, daarmee is aan de plicht voldaan en had ik ook weer een excuus om jullie wat leuke blogs voor te schotelen.

Ik vond dat het dringend eens tijd werd voor wat vernieuwing, plus het blokken lukte vandaag van geen kanten, dus ging ik op zoek naar een nieuw thema.

Het is monochrome geworden, een thema dat mij zeer bevalt. Het heeft een volwassen uitstraling maar er zit toch nog net genoeg kleur in, het zit zowel technisch als grafisch sterk in elkaar (vind ik toch, persoonlijk), en er zitten allerlei leuke kleinigheidjes in zoals de “RETURN TOP” knop, de postdata in de linkerkolom, de mooie “lees meer” knop, leuke icoontjes hier en daar, een makkelijke citeer- en antwoordfunctie bij de reacties, mooie randjes rond foto’s, … Jaja, I like! Deze blijft waarschijnlijk wel een eindje staan, tot ik weer wat meer behoefte krijg aan iets uitbundigers.

Wanneer ik grafisch ontwerp studeer, kom ik er niet meer aan toe het ontwerp van mijn blog in mijn vrije tijd af en toe eens om te gooien.

En wanneer ik Nederlands studeer, kom ik er niet meer aan toe om in mijn vrije tijd af en toe nog eens een goed gestructureerd blogpostje te schrijven. Ten eerste omdat ik voor school moet schrijven, en alle hobby’s waar je je studie/werk van maakt gaan vervelen, en ten tweede omdat ik altijd maar meer onzeker (onzekerder?) word over wat ik hier schrijf. Staan er geen taalfouten in? Leest het wel vlot? Spring ik niet teveel van de hak op de tak? Is dat woord wel standaardtaal? … Vroeger hanteerde ik mijn eigen vrolijke schrijfstijltje, met dialectische Greetismen en anderstalige tussenwerpsels alom, nu ben ik precies verkrampt geworden in het schrijven.

Ook al is deze blog voor mij enkel en alleen een vrijetijdsbesteding, ik voel me toch een beetje verplicht om het goed te doen.

Zoals verwacht was ik het thema Quietude al snel beu, en wou ik weer eens iets nieuws. Het is Simply geworden, een thema van Scribblescratch.

Wat ik leuk vind aan dit thema:

• Frisse kleurtjes.
• Korte header, minder scrollen dus.
• Het schattige roze pimpajoentje rechtsbovenaan. Dat maakte al deel uit van het ontwerp, ik heb het niet zelf toegevoegd dus.
• Drie kolommen, het is eens iets nieuws, en op het eerste zicht is het best praktisch.
• De linkerkolom is 500px breed, dat vind ik handig (ivm breedte van afbeeldingen en zo).

Wat ik niet leuk vind aan dit thema:

• Bespaar jezelf een hartaanval en kijk niét naar de broncode. Neem het van mij aan: het is utter chaos. De persoon die dit gecodeerd heeft wist duidelijk niet waar ze mee bezig was (dat kan ik zeggen, want ze praat geen Nederlands). Ik ben een eeuwigheid bezig geweest met het enigszins fatsoeneren van de belangrijkste zaken, in feite zou ik het volledig moeten herschrijven maar daar heb ik nu eens geen zin in. Het mag werkelijk een wonder heten dat deze rommel in Firefox, Safari, Opera en Chrome een deftige weergave op het scherm produceert (in IE niks dan plobremen natuurlijk maar laten we daarover zwijgen). Maar goed, ik vond de layout wel leuk, en ik ben grafisch vormgeefster af nietwaar, dus dan mag dat allemaal. En ik heb het niet geschreven hé.
• Er is géén archives.php of search.php of category.php template, geen searchform.php, ook geen 404.php. Alleen the bare necessities dus, ach ja. Wederom: te lui om toe te voegen.
• Heb ik het al gehad over de abominabele code? Dit thema is basically te gebruiken zoals het is ofwel volledig te herschrijven om ook maar het kleinste detail te kunnen aanpassen.

Als je nog bugs tegenkomt, laat het mij gerust weten in de reacties!

Na een jaar, twee maanden en twaalf dagen werd het toch wel hoog tijd voor een nieuw thema!

Quietude, een thema van de geweldige website Arcsin. Een thema dat ik niet zelf gemaakt hebt, nah, want ik ben grafisch vormgeefster af en ik voel mij er nu niet meer toe verplicht. Ik heb het enkel vertaald en een paar praktische zaken in de code aangepast en dat is het. Wat een bevrijdend gevoel!

Toen ik drie jaar geleden begon met bloggen had ik me nooit kunnen inbeelden hoezeer het mijn leven zou verrijken. Overdreven, zeg je? Absoluut niet.

Ik kan niet meer op mijn vingers en tenen tellen hoeveel toffe mensen ik heb leren kennen sindsdien, en hoeveel goeie vrienden ik eraan over gehouden heb. Ik heb van die mensen enorm veel bijgeleerd over academische zaken als fotografie, webdesign en development, het internet in al zijn facetten, maar ook levenslessen die ik voor altijd met me mee zal dragen, en sociale en maatschappelijke vaardigheden (Wat kan en wat kan niet? Welke invloed heeft wat ik online zet op anderen? Hoe ga ik om met internet en (tijdelijke) bekendheid? Hoeveel van mijn privéleven wil ik delen?). Ik heb ook zelf mijn eigen kunnen bijgeschaafd door het bloggen op zich. Coderen en ontwerpen, mijn schrijfstijl bijschaven en taalkennis oppoetsen, m’n best doen om mooie foto’s te maken voor bij blogposts, … Ja, bloggen is een heel motiverende en leerrijke bezigheid. En dan zijn er nog al die blogmeets, twunches/twinners/twinks/twinema’s/tweiclubs/…, Brussels Girl Geek Dinners, blogbecues, bwards, … Stuk voor stuk fijne feesjes en gezellige avonden.

Ik ben er trots op om te kunnen zeggen, ik ben een blogger. Ik blog. En ik maak deel uit van een geweldig blognetwerk. Bijna was ik er eens mee gestopt, het scheelde niet veel. Maar niémand krijgt me eronder en ik ga door tot ik erbij neerval, nah Na drie jaar kan ik me niet meer voorstellen hoe mijn leven er zou uitgezien hebben als ik tot op heden niet wist wat een blog was.

Euh, en kwestie van deze blogpost te beëindigen met een minder zwaarmoedige noot: ik ben zeer verheugd u te kunnen mededelen dat dit jaar, ter ere van de blogverjaardag, een aantal awards uitgereikt worden aan comments en commenters! En wel in drie categorieën. Hou u vast, dit zijn ze:

• In de categorie “sympathiekste nieuwkomer”:
  Harry d. Bussdriver (beter bekend als Richard), om wille van zijn uitvoerige reacties op mijn Beauty en de Nerd verslagen. Dankuwel!
  Op een gedeelde tweede plaats komen Kleine en Rutger, die na een tijd meelezen dit jaar ook uit hun schulp kropen en begonnen met reageren. Ook daarvoor dankuwel
• In de categorie “langste reactie”:
  Eveneens Richard, met zijn reactie op de post B&N3: Aflevering 2. 1642 karakters, dat is bijna even lang als m’n column
• In de categorie “grappigste reactie”:
  Nick met zijn reactie op de post Microgolf fail. Op een verdienstelijke tweede plaats komt Maarten, die enkele correcties meegaf op Nicks reactie.

Bedankt aan alle andere commenters, echt waar! Zonder jullie, lieve lezers, zou deze blog maar saai en stilletjes zijn.