Archief voor de categorie ‘Koken met Greet’

Gepost door Greet Op 20/12/10 2 Reacties

De blokperiode staat weer voor de deur, en omdat ze altijd zeggen van mens sana in corpore sano en al, is mijn actiepunt voor deze winter: gezonde tussendoortjes.

Vandaag heb ik er maar meteen werk van gemaakt. In de GB kwam ik ‘snoeptomaatjes’ tegen en zeg nu zelf, wie kan nu aan zo’n schattige naam weerstaan? Daar heb ik dan een bol mozarella bij gedaan, ik had ook naar kleine bolletjes kunnen zoeken maar iets zegt me dat die duurder zijn, en daarbij, het plezier van mozarella snijden is voor mij zo’n beetje waar tomaat-mozarella om drááit. Ik vind rare dingen leuk, soms.*

Ik moet een beetje minder vet eten dus heb ik er geen olie bij gedaan (dat maakt trouwens geen deel uit van mijn kotkeuken). Meestal doe ik er peper en zout bij, maar peper maakt evenmin deel uit van mijn kotkeuken (ik weet het, ik weet het) dus had ik de keuze tussen kipkruiden en spaghettikruiden.

Wist je dat tomaat-mozarella met spaghettikruiden een behoorlijk goeie match is? Ik niet, maar nu wel.

*Zo schuifelde ik vanmiddag vrolijk de Sint-Pietersnieuwstraat af, naar beneden glijdend over een laagje aangestampte sneeuw dat spekglad geworden was. Overal rond mij zag ik geërgerde mensen met fronsende gezichten, maar van zodra ik begon te schuifelen werd ik een beetje blij vanbinnen. Zo plezant dat dat is! Ik weet niet waarom maar ik moest er spontaan een beetje van giechelen, en ik kreeg meteen ook zin om een sneeuwman te maken.

Gepost door Greet Op 13/06/09 1 Reactie

Dit gerecht, beste mensen, is een primeur. Ten eerste ben ik er voor de eerste keer van mijn leven in geslaagd een gevonden recept te volgen en een treffelijk resultaat te bekomen (in plaats van zomaar wat dingen samen te gooien op goed geluk), en secondly, this recipe involves (tromgeroffel) … multi-tasking! (dzjinnnnnng (dat was de crash (maar dat moet ik eigenlijk niet uitleggen hé (woah, dit zijn veel haakjes)))!) Ik heb dan ook speciaal voor deze blogpost de meest effectieve manier gezocht om de tijd te benutten en de tweede keer dat ik het maakte was het klaar in nog geen 20 minuten (behalve de pasta, die nogal traag was in het gaar worden).

bord
Het spek is er hier nogal slordig overgesmeten omdat het snel moest gaan, en het was in dit geval nog niet door de pasta gemengd omdat er een vegetariër bij was. En het was misschien ook een tikkeltje te bruin — maar evenwel zeer smakelijk.

Ingrediënten

  • Spaghetti (zo’n 100g per persoon)
  • Fijngemalen parmesan (zo’n 50g per persoon)
  • Spek of hesp (zo’n 50g per persoon, dikte tussen 0,5 en 1 cm)
  • Olijfolie (±1 soeplepel)
  • Eieren (≤1 per persoon)
  • Room (ongeveer 5cl per persoon)
  • Verse peterselie (niet versnipperde takjes: een handvol blaadjes)
  • Peper & zout
  • Water

Benodigdheden

  • Een kookpot voor de pasta
  • Een snijplank en een patattenmes (als je voor de hesp kiest)
  • Een keukenschaar
  • Een pan
  • Een houten spatel voor in die pan
  • Een klutser (beter bekend als een klopper voor niet-West-Vlamingen)
  • Twee kommetjes voor de peterselie en voor de kaas
  • Een grote kom voor de saus
  • Keukenrol om je handen aan af te vegen na het breken van elk ei, want boy, does that get messy!
  • Een soeplepel
  • Een vork

Bereidingswijze

1.
Eerst zet je een pot water op een groot vuur met voldoende zout erin. Als het water kookt gooi je de spaghetti erin en daarna zet je het vuur iets lager. Blijf proeven tot de spaghetti gaar is, al dente, gelijk ze zeggen.

2.
Terwijl het water opstaat snij je het spek of de hesp in fijne blokjes nadat je het vet eraf gehaald hebt. Hesp is relatief makkelijk te snijden met een mes, maar spek knip je beter in reepjes en daarna in blokjes met de keukenschaar.

spek
Zo moet het dus niet (dat met de schaar ontdekten we pas later).

3.
Doe boter, margarine of olijfolie in de pan en warm hem op op een groot vuur. Gooi het vlees erin (maar niet erover, want die stukjes branden aan in het vuur en ben je kwijt, als je dus even onhandig bent als ik moet je er wat extra maken als reserve). Nadat het vlees toegeschroeid is laat je het verder sudderen op een laag vuurtje en roer je er af en toe eens door met een houten spatel. Dat is nodig om het vlees om te draaien af en toe, maar tussenin kun je het ook wel doen, gewoon voor de show. Als je het vlees te lang bakt droogt het uit, dus als het voldoende gebakken is zet je het opzij met een deksel erover.

multi
Ojoo, twéé potten tegelijk maat! *trots*

4.
Als de pasta in de pot zit en het vlees staat te bakken, kun je aan de saus beginnen. Gooi de kaas (niet alles, hou ongeveer een vierde of een vijfde of zo apart), de eieren (zonder schaal, mind you), de room en de lepel olijfolie in een pot en roer met een klutser alles goed dooreen. Voeg peper en zout toe op gevoel, maar proef er niet van, want rauwe eieren zijn walgelijk.

saus
De saus moet zo homogeen mogelijk zijn.

5.
Als de pasta en eventueel het vlees nog op het vuur staan, heb je nog even tijd om de peterselie te knippen met de keukenschaar (na ze te wassen in koud water). Neem de takjes en houd ze goed bij elkaar, knip dan de buitenkant van de blaadjes eraf en ga zo verder tot je aan het takje komt. Ik verkies knippen, omdat het sneller gaat dan snijden en omdat machinaal malen de peterselie helemaal kapot maakt, dan wordt het zo’n natte brij in plaats van de knapperige verse blaadjes die je bekomt als je de peterselie knipt.

6.
Het laatste wat je moet doen is de pasta afgieten en onmiddellijk de saus over de hete pasta gooien en erdoor mengen (dit is hoe de eieren gekookt worden). Meng er daarna ook nog het spek of de hesp doorheen, en pas daarna kun je eventueel nog peper of zout toevoegen naar smaak (want het vlees maakt de boel een stuk zouter).

7.
Serveer met parmesan en peterselie erover gestrooid.

Opmerking: Je zult wel al gemerkt hebben dat hoeveelheden en verhoudingen nogal vaag gebleven zijn, en dat ze waarschijnlijk niet exact kloppen. En dat er ook geen tijdsduur staat op het koken van de pasta en het bakken van het vlees. Dat komt omdat ik daarnaar sla, ik doe dat op het gevoel. Dat vind ik zelf de prettigste manier van koken. Maar sorry dat ik dus geen precieze cijfers kan geven daaromtrent.

Gepost door Greet Op 22/04/09 16 Reacties

Zo door de band genomen bega ik gemiddeld om de andere dag een blunder, meestal klein, soms wat groter. Er zijn echter risicovolle activiteiten die de kans op blunders gevoelig verhogen naar één of zelfs twee blunders per dag, zoals daar zijn: koken. Als ik dus aan het koken sla, kun je er donder op zeggen dat ik een stomme stoot tegenkom. Zo ook vandaag.

Ik maakte nog eens mijn befaamde gemetste taart, en daartoe dient chocolade gesmolten te worden. Meestal doe ik dat in een pannetje op het vuur met een scheutje melk erbij, maar deze keer pakte ik het volledig verkeerd aan. Ten eerste deed ik er eens geen melk bij. Ten tweede deed ik de chocolade in een ander potje dan gewoonlijk. Ten derde gebruikte ik de microgolf. Ten vierde ken ik die microgolf niet goed dus dacht ik dat ik hem wel op de maximum stand kon zetten voor één minuutje. En ten vijfde, ten vijfde ging ik terwijl de microgolf zijn ding aan het doen was de vuilbak legen in de garage. Had ik niét moeten doen.

keuken

Dit is hoe de keuken eruitzag toen het raam al enkele minuten open stond. Het leek wel een scène uit een slechte film, onvoorstelbaar hoeveel rook er uit de microgolf kwam en hoe hard het stonk. Ok, in een film zié je niet hoe hard het stinkt, maar ik moest wel even hard hoesten als ze dat dan in die film doen.

chocolade

Dit is hoe het kopje met chocolade eruitzag nadat ik er een lepeltje had ingestoken en het verbrande gedeelte bovenkwam.

Daarna probeerde ik het nog eens opnieuw, deze keer op de laagste stand en met een flinke scheut melk erbij. En wat gebeurde er toen?

melk

Juist, de melk kookte over. X(

Ik heb alles netjes opgekuist trouwens, er is niets meer van te merken. En de stank gaat er vannacht wel uit. XD En het eindresultaat mag er wezen, al zeg ik het zelf!

closeup

Gepost door Greet Op 05/03/09 12 Reacties

‘k Zou het haast vergeten bloggen, maar ik heb het nog eens opnieuw gemaakt! Met een samenraapseltje aan ingrediënten, al dan niet the real thing of surrogaten.

chickencurry

Ingrediënten

  • Thaise basilicum (als je die niet vindt: gewone basilicum)
  • Kokosmelk (vind je in de Delhaize, Thai coconut milk, paarse brikverpakking)
  • Kippenfilet
  • Palmsuiker (nog nergens gevonden, vervangen door kandijsuiker)
  • Groene currypasta (ook nog nergens gevonden, vervangen door gewone gele curry in poedervorm)

Bereidingswijze

  1. Snij de kip in stukjes en kook ze in de kokosmelk.
  2. Doe een plakker op de snee in je vinger.
  3. Voeg curry toe naar smaak.
  4. Voeg suiker toe naar smaak (niet teveel).
  5. Voeg basilicum toe naar smaak (ook niet teveel, de smaak trekt er pas later in).
  6. Ruim de chaos op en rond het vuur op. Laat Rutger de chaos op en rond het vuur opruimen. ^^
  7. Serveer in kommetjes wanneer de kip vanbinnen wit is en de basilicum lang genoeg getrokken heeft.

Simpel, maar o zo lekker, en voor altijd een mooie herinnering!

Opmerking: je kunt er ook rode chilipepers, limoenblad, limoengras, kippenbouillon, egg plant, vissaus en nog een heleboel andere dingen in doen, zoals in het originele recept dat we van de Thaise kok geleerd hebben. Maar met deze ingrediënten heb ik in Thailand gewerkt (behalve limoenblad ipv basilicum) en zo vond ik het persoonlijk het lekkerst. :)

Gepost door Greet Op 16/10/08 10 Reacties

Eigenlijk is het een simpel pastaslaatje, maar dan is het geen alliteratie meer hé.

Ingrediënten

  • Een klein tomaatje
  • Een klein blikje fruitsla
  • Een half blikje tonijn
  • Gekookte (duh) pasta
  • Room

Bereidingswijze

  1. Kap alles samen, roer en dien op. Voil? !

Ik zei toch dat het een simpel slaatje was :D

Gepost door Greet Op 10/10/08 8 Reacties

  • 6kg petit beurres
  • 4kg boter
  • 3kg bloemsuiker
  • 40 eierdooiers
  • 800g chocolade
  • melk
  • 3l witte wijn
  • 1,2kg hagelslag
  • Smarties
  • 30m aluminiumfolie
  • 1 deegspuit
  • geschatte oppervlakte: 2m60 op 1m50 :O

Kun je het al raden? ^^

Gepost door Greet Op 17/09/08 18 Reacties

Of ook wel “Koken met Greet: hoe het niet moet”.

Miracoli ? la Murphy, dat betekent eigenlijk Kantonese “Express” rijst van Uncle Ben’s (dat spul is niet te vreten) en lauwe Royco Minute Soup. Dat heb ik vanavond klaargemaakt en dat ging zo.

Een rustige avond op mijn nieuw kot, ik ga eens koken, dacht ik. Miracoli, want verder dan pasta koken en saus uit het zakje gaat koken voor mij (meestal) niet. Zo gezegd, zo gedaan, houdbaarheidsdatum gecheckt en zo. Die was in orde maar dat was verder het enige dat in orde was.

Het knopje om het gas in brand te steken werkte niet en ik vond nergens een aansteker, lucifers, een magnesiumstick of wat dan ook. Pot met water in de microgolf gestoken. Het water werd warm, dat wel, maar verder begonnen er ook blauwe vonken (kun je geloven dat mijn gefrustreerde geest net vlauwe bonken getypt heeft, ja werkelijk waar, als je het niet gelooft zal ik het anders nog eens typen: vlauwe bonken!!) uit de ijzeren pot begonnen te slaan. Ola Pola, zei Greet, ijzeren potten mogen vast niet in de microgolf. Nee hé.

De waterkoker dan. Die heeft het water dat ik erin goot inderdaad gekookt, maar daar houdt het bij op. Het is een waterkoker, geen waterkoker-en-waterwarmhouder. Ik had er de pasta nog niet ingegooid dus moest ik wachten tot het water nog eens zou willen koken aubdankuwel. Dat wou maar niet gebeuren want het koppige ding wou eerst hélemaal weer afkoelen voor hij terug in gang wou schieten. Even gewacht, de pasta erin gesmeten (god weet waarom), nog tien minuten gewacht, en dan maar het hele zooitje weggekapt.

Probeer maar eens halfgare pasta uit een waterkoker te krijgen. Niet evident.

Terwijl het water in de microgolf stond merkte ik trouwens dat het zakje tomatenpuree gelekt had en dat ik dat dus mocht wegsmijten. Gelukkig had ik nog een andere doos Miracoli staan en ging ik daarvan de tomatenpuree halen op mijn kamer (lichtpuntje: twéé zakjes kaas! Yay) en in mijn haast viel ik bijna van de trap. Daarop pakte ik de hete pot vast zonder pottenlappen en daarna liet ik nog een vork vallen en zo. The usual.

Ik heb nog geen boodschappen kunnen doen dus had ik verder niks anders in huis dat in een microgolfoven klaar te maken is dan Uncle Ben’s Express rijst en Royco Minute Soup. De rijst stond al een hele tijd op mijn (vorig) kot te staan en dat spul smaakt sowieso al niet geweldig (en ik moest nog eens om een schaar lopen ook omdat het zakje een halve centimeter te hoog was voor de inimini microgolf), en de soep was lauw omdat ik de nieuwe microgolf nog niet goed ken en eens het water heet is kun je er je vingers niet meer insteken om te voelen eh.

Ik heb honger. Zucht.