Archief voor de categorie ‘Kotleven’

Gepost door Greet Op 03/07/14 1 Reactie

Het kot waar ik momenteel woon is niet zo ideaal op langere termijn, dus was ik al een tijdje aan het uitkijken naar een nieuwe woonst. En die heb ik gevonden, hoera! Alleen is maar alleen, dus verhuis ik half augustus naar een huis met vier toffe huisgenoten. Half augustus, omdat ik eerst nog mijn thesis moet schrijven; zolang die niet af is, heb ik geen tijd om te verhuizen. Op 8 augustus dien ik de thesis in, dus op 9 augustus kan ik beginnen inpakken! Ik kijk er enorm naar uit, en daarom heb ik in de sidebar een leuke countdown gezet, samen met een progress bar voor het aantal woorden dat ik al geschreven heb. Die is natuurlijk niet helemaal representatief (het eigenlijke schrijven is maar een deel van het werk, ondertussen ben ik met andere dingen bezig), maar het is toch een zekere motivatie. 25 000 woorden, here I come!

Ondertussen ben ik ook nog op zoek naar werk, en bereid ik me voor op een taalkamp in augustus, maar daarover later meer!

Gepost door Greet Op 03/02/14 2 Reacties

Het is nu bijna anderhalve maand geleden dat ik verhuisd ben naar mijn nieuwe kot, en er is hier al heel wat veranderd. Dit is hoe het eruit zag voor ik erin trok:

 

En dit is wat ik er ondertussen al van gemaakt heb:

Ondertussen heb ik ook kookplaatjes, waarmee mijn keukentje dan ook ongeveer compleet is. Nu alleen nog een kapstok ophangen zodat ik mijn jassen niet over mijn stoel moet hangen, en dan is het zo ongeveer af.

Nu moet je wel weten dat dit kot zich op de vierde verdieping bevindt, en dat er geen lift is. XD Dat betekent dat alles dat er nu staat (behalve de kleerkast en de tafel) al die trappen op gedragen is (met heel veel dank aan de helpende verhuizers):

  • een stuk of 20 dozen en zakken,
  • 2 grote boekenrekken,
  • 3 kleine boekenrekjes,
  • een zetel,
  • een keukenkastje,
  • een frigo,
  • een microgolf,
  • een ladekastje,
  • een salontafeltje,
  • een schoenenrekje,
  • een dubbele matras,
  • een bureaustoel,
  • en nog heel wat kleine spulletjes allerhande.

Dat wordt leuk als ik weer naar ergens anders ga verhuizen! Maar goed, voorlopig ben ik hier nu wel een beetje gesettled en probeer ik er een beetje een thuis van te maken. Het is klein, maar gezellig, and it’s mine. :-)

Gepost door Greet Op 28/12/13 7 Reacties

Behalve met de verhuis van mijn websites ben ik de laatste weken ook bezig geweest met een verhuis in het echt. Van ons gezellige appartementje, van onze thuis, naar een klein kot dat nog vreemd ruikt en klinkt, en waar ik elke dag alleen ben. Terug op kot, het voelt als een stap terug naar het verleden. Alsof de laatste jaren maar een droom waren.

Elk einde is een nieuw begin.
It’s better to have loved and lost, than never to have loved at all.
En gooi daar maar nog een paar zulke clichés achteraan. Nu moet ik het alleen zelf ook nog geloven …

Gepost door Greet Op 27/02/12 4 Reacties

Zoals ik al zei, is onze boekenkastsituatie niet ideaal, maar vorig weekend besloten Karel en ik in een opruimbui om er toch al iets beters van te maken dan wat het was. Op de voor-foto zie je hoe er links nog zo’n 25 cm onbenutte ruimte is, maar daar kunnen we dus voorlopig nog niet veel aan doen. Waar we wel iets konden aan doen, is aan de onlogische verdeling van de schappen. Dat komt omdat de kast zo meegekomen is van op mijn kot, en daar had ze een andere indeling (bv twee rijen schoenen onderaan, rechtstaande mappen in het midden en zo).

Voor: veel te hoge schappen voor boeken en DVD’s en onderin rommel die kostbare ruimte inneemt. Tijd om daar eens in te schommelen en de planken te versteken!

Tijdens: chaos, gerief overal. En yup, ergens in die kast zaten een kookpot, een fles champagne en een sepak takrawbal verstopt.

Na: meer plaats voor boeken en DVD’s, minder rommel, en een “nieuwe” ministereo (overgeërfd van m’n zus toen die verhuisde). Al een stuk beter, niet? Voor de curieuzeneuzen: je kunt erop klikken om wat rond te kijken. ;)

Gepost door Greet Op 17/07/11 1 Reactie

Deel 1, en nu ook deel 2, in enkele korte puntjes:

Gent is wijs.

Gepost door Greet Op 08/06/11 8 Reacties

Ik ben nu al 5 jaar kotstudent in Gent, en ik voel me hier al helemaal thuis. Ik ben dan ook vast van plan om hier na mijn studie te komen wonen, en ik verdeel mijn vakanties en soms weekends over Gent en Veurne in plaats van elk mogelijk moment terug naar huis te trekken. Zelf vind ik dat fijn én praktisch, maar toch krijg ik heel vaak verbaasde reacties van klasgenoten. Hoezo, ik ga in de blok en tussen de examens door niet naar huis? Hoezo, ik blijf in de Paasvakantie in Gent? Hoezo, ik zoek een vakantiejob in Gent? Waarom?

Ik zou zeggen, waarom niet? Veurne is een gezellig, mooi stadje, en het heeft vanalles te bieden, maar voor mij is Gent toch de omgeving waar ik mij het meest in mijn element voel.

Er is het openbaar vervoer, bijvoorbeeld. De hele dag lang raak ik zo ongeveer overal waar ik wil zijn. Bovendien ligt Gent al heel wat centraler dan Veurne, waar slechts één trein per uur mij met de rest van Vlaanderen verbindt. Op dat gevoel van mobiliteit ben ik ondertussen heel erg gesteld geraakt.

Ten tweede is Gent ook gewoon de plaats waar het grootste deel van mijn leven zich afspeelt. Ik ga hier naar school, ik zing hier in een koor, mijn lief woont hier, ik spreek hier af met mijn vrienden, … Ik mis mijn ouders wel, natuurlijk. En ik ben ook best wel gehecht geraakt aan mijn tandarts, opticien en kapster. Maar op mijn familie en die praktische dingen na is zowat alles voor mij dus in Gent te doen.

Ten derde is Gent voor mij een stad van mogelijkheden. Behalve skiën vind ik hier zo ongeveer alles wat ik wil.  Studentenresto’s, sushirestaurants, bepaalde klerenwinkels, cinema’s en schouwburgen, holebifeestjes, nachtwinkels om de hoek, supermarkten die op zondag open zijn, noem maar op.

Gent is ook gewoon op zich een fijne stad. De mensen, de architectuur, het dialect, de Gentse Feesten, het zijn allemaal dingen waardoor ik weet dat ik de goeie stad gekozen heb om te gaan studeren.

Ten slotte ben ik na 5 jaar ook behoorlijk op mijn zelfstandigheid gesteld geraakt. Het is fijn om je eigen leven te kunnen leiden en zelf je eigen beslissingen te maken. Ik heb ook duidelijk gemerkt dat ik het nodig had om fouten te kunnen maken, vooral in mijn eerste jaar hier. Je moet gewoon eens een hele tijd vettige bucht gegeten hebben om te kunnen appreciëren hoe lekker en gezond het eten thuis is, en hoezeer je dat de vorige jaren als vanzelfsprekend beschouwde, bijvoorbeeld. En je moet eens keihard gebuisd zijn omdat je te veel met andere dingen bezig was om te beseffen dat je jezelf aan het studeren moet zetten, zonder dat iemand anders je daartoe verplicht. Het zijn waardevolle lessen waarvan ik blij ben dat ik ze al geleerd heb.

De lijst is lang, maar ik ga natuurlijk niet beginnen overdrijven en mijn studentenstad en het kotleven al te zeer ophemelen. Mijn punt is maar gewoon dat ik mij niet kan inbeelden dat ik terug thuis zou gaan wonen, het is hier veel te fijn. Dat is de definitie van aanspoelen, zeker? :-)

Gepost door Greet Op 01/07/10 4 Reacties

In de zomer van 2007 ging mijn zus van stage gaan doen in Malawi, en bracht ze voor mij onder andere het schattige schilderijtje dat nu boven mijn deur hangt mee. Ze had het voor een habbekrats van een straatartiest gekocht, zomaar op een vuile witte opgerolde doek (waarvan je de onbeschilderde randjes rechts bovenaan en onderaan nog een beetje ziet, het was moeilijk in te kaderen). Verder kreeg ik ook een houten armband en mocht ik een stofje uitkiezen uit de mand met stofjes die ze op een markt op de kop getikt had. Ik koos voor dit psychedelische groen-blauw-motiefje, en ik wist nog niet wat ik ermee ging aanvangen maar ik nam het alvast mee naar mijn tweede kot. Uiteindelijk bleek het perfect rond een rek te passen waardoor ik er een soortement van kast kon van maken.

Op mijn derde kot zat onder het bed een ingebouwde kast, met daarvoor een afgrijselijk gordijn. Het stuk stof bleek wederom de perfecte grootte te hebben om dit gordijn te vervangen dus zo gezegd, zo gedaan!

En op mijn vierde kot tenslotte is het (zoals jullie hier al zagen) een afsluiting voor mijn slaapgedeelte geworden. Daarvoor had het wel een stukje langer mogen zijn, maar zo heel erg veel maakt dat niet uit.

En zo neem ik al drie jaar een stukje Malawi mee van kot naar kot. :)