Archief voor de categorie ‘Leven’

Gepost door Greet Op 19/12/12 0 Reacties

Wat een week, wat een week! Het was vorige week de laatste lesweek voor de blok begint, dus de ideale gelegenheid om nog snel wat leuke dingen te doen met mensen die nog in Gent waren. Zo gezegd, zo gedaan!

Maandag had ik ‘s ochtends les en ‘s namiddags een half examen. Voor de eerste helft had ik al een 18 dus was ik redelijk op mijn gemak, maar ‘t was toch niet simpel. Achteraf bleek dat ik een 17,5 had en dat ik dus gewoon 18 in totaal heb voor dat vak (geen examen meer in januari)! Say whaaaat! Het was al van het eerste jaar geleden dat ik een 18 gehaald had (voor mijn lievelingsvak toen). Als alle examens eens zo vlot zouden gaan! ‘s Avonds ben ik gewoon thuis gebleven (stilte voor de storm).

 

Het GUK-etentje dinsdag was even plezant als het concert vorige week!

Dinsdag had ik ook ‘s ochtends les, en ‘s namiddags een infosessie over de masterproef (in december ja). ‘s Avonds gingen we met het GUK naar de GÖK2 voor het halfjaarlijkse etentje ter afsluiting van het semester. Het was daar enorm plezant, zo plezant dat we achteraf nog op café gegaan zijn, en toen we daar buitengestoken werden zijn we nog naar een ander café gegaan, en toen was het ineens 2 uur voor ik het wist. Klinkt misschien niet zo laat, maar voor mij was het echt eeuwen geleden dat ik mij nog eens zo hard geamuseerd had dat ik gewoon niet naar de klok aan ‘t kijken was. Zalig!

 

Op Winterdroom woensdag, met het reuzenrad in de achtergrond.

Woensdag had ik ‘s middags en ‘s namiddags les (gelukkig niet ‘s ochtends). ‘s Avonds ging ik met mijn klasgenootjes zoals elke woensdag eten in de Brug, en daarna trokken we naar Winterdroom (een kruising tussen Kerstmarkt en kermis). Sommigen gingen op dat wilde slingerding, sommingen in het spiegelpaleis, we dronken een jeneverke, je kent dat wel. Schaatsen is er niet meer van gekomen, dus beslisten we à l’improviste om gewoon de volgende dag te gaan schaatsen. Als afsluiter aten we nog wat oliebollen, en omdat het echt superkoud was gingen we die bij ons thuis opeten. Dat vind ik echt fantastisch aan zo dichtbij wonen!

 

Op de schaatspiste donderdag.

Donderdag had ik pas ‘s avonds les, en na de les gingen we weer samen naar de Brug. Daarna gingen we zoals afgesproken samen schaatsen, jeuj! De eerste keer schaatsen van het seizoen, en het ging niet zo fantastisch bij mij. De schaatsbaan lag ook eigenlijk niet zo fantastisch goed, maar dat was te verwachten. Na het schaatsen praatten we nog wat na bij een warme choco en voor ik het wist was het alweer middernacht.

 

Vrijdag naar The Hobbit gaan kijken.

Vrijdag had ik ‘s ochtends helaas wel weer les, dus dat piekte wel eventjes. De les duurde niet lang, en daarna zouden we nog een film gekeken hebben, maar de projector werkte niet mee dus dat ging niet door. ‘s Avonds gingen Karel en ik naar The Hobbit, woop! Hij viel een beetje tegen wat het plot betrof (betrefte?), maar dat was te verwachten, en de cinematografie en de muziek maakten dat nog wel goed.

 

Naar een basketmatch gaan kijken zaterdag.

Zaterdag gingen we ‘s avonds naar een basketmatch kijken, om te supporteren voor de nicht van Karel. Het was de eerste basketmatch die ik ooit live (of hoe dan ook) gezien heb, en ook wel de eerste match van welke sport dan ook die ik ooit gezien heb (voor langer dan de tijd die nodig is om weg te zappen, dus). XD De match hebben ze helaas wel verloren, maar het was alleszins een unieke ervaring.

Zondag hebben we lekker lang uitgeslapen, wat gekuist en zo, en daarna ben ik naar huis gegaan. Op ‘t gemakje, wat uitrusten van de fijne laatste lesweek!

Gepost door Greet Op 10/12/12 0 Reacties

6,5 jaar geleden en 3,5 jaar geleden kwamen er een heleboel eerste keren: de eerste keer met de trekrugzak naar Gent treinen, de eerste keer verloren lopen/fietsen in Gent, de eerste keer les in een auditorium met 1000 studenten, het eerste examen, de eerste keer in de Brug eten, … Maar vandaag heb ik, denk ik, de eerste laatste keer meegemaakt: de laatste keer les van één van mijn favoriete proffen.

Ik ben nu al zolang student dat het heel comfortabel voelt, dat student zijn. En ook al heb ik ondertussen een bachelordiploma en haal ik (als alles goed gaat) binnen een dik half jaar een masterdiploma, daarna ga ik nog de lerarenopleiding volgen, dus blijf ik voorlopig nog eventjes student. Mensen vragen mij soms of ik het na bijna 7 jaar nog niet grondig beu ben, maar niks is minder waar. Student zijn is zwaar de maks!

  1. Wat mij betreft is het waar wat ze zeggen, dat je studententijd de mooiste tijd van je leven is (hoewel ik de rest van mijn leven natuurlijk nog niet meegemaakt heb). Als student ervaar ik zoveel vrijheid! Overdag op mijn gemak thuis wat schoolwerk zitten doen, of iets anders, als ik geen zin heb in schoolwerk. Als ik me overslaap, ziek ben, of een deadline moet halen, gewoon de les skippen en achteraf inhalen. Of zelfs midden in maart een week op skireis gaan en de lessen achteraf inhalen (makkelijk was het niet, maar het is me uiteindelijk wel gelukt). Brossen doe ik tegenwoordig zo weinig mogelijk, omdat ik mezelf er alleen maar meer werk mee bezorg, maar het is fijn om te weten dat het altijd een mogelijkheid blijft.
  2. En dan al de kortingen die je als student overal krijgt. Op mijn studentenkaart staat dat hij geldig is tot 2017, dus ik hoop van harte dat ik er volgend jaar nog de Brug mee binnen geraak, bijvoorbeeld! Met goedkoop openbaar vervoer is het binnenkort ook gedaan, dat is helaas volgens leeftijd. En verder moet je als student ook geen belastingen betalen en is de solidariteitsbijdrage die je op het loon van je vakantiejob afstaat bijna verwaarloosbaar. Het leven wordt ineens een pak duurder als je student af bent. Tuurlijk, dan heb je normaal gezien ook wel een inkomen, maar toch.
  3. Wat ik ook enorm fijn vind aan student zijn, is dat je automatisch constant bijleert. Nogal wiedes, ja, maar denk er eens over na. Eens je werkmens bent, sta je voor een groot deel zelf in voor wat je nog bijleert. En dan heb ik het zowel over nieuwe leerstof in en buiten je vakgebied, als over nieuwe ervaringen. Als student hou je je geest fris en wakker. Je komt regelmatig in aanraking met allerlei nieuwe kennis, vakgebieden, culturen, weetjes, ervaringen. En ik, ik ben zo iemand die dat nodig heeft om mij in mijn element te voelen; I feel alive when I’m learning. Voor later staan alvast lessen slagwerk, Vlaamse Gebarentaal en Frans op de planning, en bijscholingen voor Nederlands en Engels natuurlijk, maar ik hoop dat ik als leerkracht niet in een jaarlijks terug kerende routine zal vallen, zonder mezelf nog uit te dagen.

Dus ja, om die en vele andere redenen voelde het best wel gek, om me te realiseren dat die les een eerste laatste keer was. Ik word er zowaar een beetje melancholisch van!

Gepost door Greet Op 09/12/12 0 Reacties

Kerstmis, joepie! Vorig jaar schreef ik over mijn (en meteen ook onze) eerste echte kerstboom, maar dat was er dus eigenlijk één van mijn ouders. Dit jaar hebben we er zelf eentje gekocht, met balletjes en al, hoera! Op het tafeltje waar vorig jaar de kerstboom stond, staat nu namelijk een oven, dus moest het een klein boompje zijn dat op de dressoir paste. Het is dit schattig boompje van de Hema geworden, van een kleine meter hoog.

   

Qua decoratie hebben we het heel simpel gehouden: gewoon de lichtjes die er al in zaten, met gouden en rode kerstballetjes. Lekker traditioneel, dat vinden we allebei nog altijd het meest kerstig.

   

Die laatste foto heb ik altijd al eens willen nemen: onze weerspiegeling in een kerstbal. :D Vrolijk Kerstfeest alvast!

Gepost door Greet Op 26/11/12 2 Reacties

Al jaren hing deze poster op mijn kot(en) aan de muur, en tegenwoordig hangt hij bij ons in de badkamer. Het is een dagelijkse reminder dat je je leven in eigen handen hebt.

Met je studie stoppen, een punt zetten achter een slechte relatie of vriendschap, verhuizen naar een nieuwe plek, een andere job zoeken, … Het zijn allemaal beslissingen die alleen jij kunt nemen, en die je leven drastisch kunnen veranderen. Soms lijkt het alsof je in een uitzichtloze situatie vastzit, en dan is het gevaarlijk om bij de pakken te blijven zitten en te denken dat er niks aan te doen valt. Maar als je heel goed nadenkt is er áltijd iets dat je kunt veranderen.

Do you want to be happy? Change something.

Gepost door Greet Op 22/11/12 4 Reacties

Ik vind het eigenlijk helemaal niet leuk dat ik zo weinig blog. En ik vind het ook écht niet leuk dat ik dikwijls iets zeg als “… maar daar blog ik later nog wel eens over!” en dat het er dan nooit van komt. Maar hoe minder ik blog, hoe minder ik mij op mijn gemak voel om hier zomaar iets te komen vertellen na een lange stilte, dus het is een beetje van een vicieuze cirkel. Zo van die “sorry dat ik de laatste tijd zo weinig blog”-posts, ik heb altijd gezegd dat ik daar niet aan ga beginnen, en nu dus ook niet. Maar ik wou gewoon weer eventjes iets van me laten horen. En uitleggen dat ik het druk heb maakt deel uit van die update, dus dit is geen “sorry dat ik de laatste tijd zo weinig blog”-post. Anyway!

School. Ik ben met veel goesting en motivatie aan mijn master begonnen, maar het is niet makkelijk. Ik heb het mezelf wel een beetje aangedaan, en niemand heeft gezegd dat studeren makkelijk ging zijn, dus probeer ik er niet te veel over te klagen. Dit jaar gaan 20 studiepunten (= een derde van de werklast van het jaar dus) naar mijn thesis, wat wil zeggen dat ik nog 40 studiepunten (ofte 8 vakken) te verspreiden had over de rest van het jaar. Nu was het zo dat alle (alle!) interessante vakken in het eerste semester gegeven worden en alle saaie vakken in het tweede semester, dus heb ik in het eerste semester 6 vakken gekozen en in het tweede semester 2. Met andere woorden, ik heb nu eigenlijk nog helemaal geen tijd voor mijn thesis, maar dat komt allemaal nog wel goed in het tweede semester.

Werk. Deze zomer had ik, zoals ik al eerder zei, twee vakantiejobs: eentje bij iRail en eentje bij Hogeschool Gent. Op het einde van die vakantiejob bij HoGent vroegen ze mij of ik eventueel ook tijdens het eerste semester zou willen blijven werken, en dat wou ik wel. Dus nu werk ik een halve (in het begin een hele) dag per week. Dat klinkt misschien weinig, maar een hele dag per week bleek toch zwaarder uit te vallen dan ik verwacht had, dus is het een halve dag geworden. Maar plezant is het wel, dus ik hoop dat ze in het tweede semester opnieuw werk voor mij zullen hebben.

GUK. Sinds dit jaar ben ik uit het bestuur van het GUK (awwwww), maar verder zijn er natuurlijk wel nog de wekelijkse repetities, het repetitieweekend, een activiteit hier en daar, je kent het wel. Ik mis het wel, de bestuursdingen, maar achteraf gezien heb ik zeker de juiste beslissing genomen op het juiste moment. Laat ik nog even van deze gelegenheid gebruik maken om jullie allemaal van harte uit te nodigen op ons concert; op 6 december zijn jullie allemaal welkom om van onze pasta en het dessertbuffet te komen smullen terwijl wij voor een streepje muziek zorgen.

Het leven. Afspreken met vriend(inn)en, op date met het lief, familiebezoekjes, je weet wel. Binnenkort gaan we hopelijk ook eens gaan schaatsen, ‘t is er alleszins het weer voor!

Zo. Dat zijn wel ongeveer de belangrijkste dinges waar ik nu mee bezig ben. Oh ja, verder ben ik hier ook een tijdje niet kunnen komen bloggen omdat ik een vreemd internetprobleem had, maar daar ga ik nu onmiddellijk een andere blogpost over schrijven (for reals).

Gepost door Greet Op 15/10/12 6 Reacties

Vandaag kreeg ik een mailtje uit het verleden. Van mezelf, uit oktober 2008, om precies te zijn. Ik had de website FutureMe.org ontdekt en ik had besloten om het eens te proberen. Het was een kort mailtje, maar het spreekt boekdelen! Een ingekorte versie:

Haai!

Vier jaar. Wat is er in vier jaar allemaal gebeurd met mij? [...] Ben ik afgestudeerd, en hoelang heeft dat nog geduurd? Heb ik een leuke job? Woon ik nog thuis? Woon ik alleen? Woon ik misschien samen? [...] Speel ik nog piano? Blog ik nog op pimpajoentje.be? Heb ik nog een portfolio op greetd.be? [...] Vragen, vragen. Binnen vier jaar heb ik er het antwoord op, spijtig dat ik mijn toekomstige zelf niet kan laten antwoorden naar vier jaar terug :)

In 2008 zat ik niet op mijn plaats op de hogeschool en had ik nog geen flauw idee dat ik nog aan de universiteit zou gaan studeren. In 2008 had ik ook geen flauw idee dat ik nu al 2 jaar en 8 maanden zou samen zijn met iemand die ik toen al een hele goeie vriend noemde, en dat ik er zelfs mee zou samenwonen. In 2008 zei ik nog “haai”. Eigenlijk was ik in 2008 gewoon een naïevere versie van mezelf, nog onbewust van de avonturen die de toekomst voor me in petto had.

Al bij al ben ik blij dat ik komaf gemaakt heb met dingen die slecht voor me waren, en dat ik de goeie dingen en mensen in mijn leven gehouden heb. En dat ik een droom waargemaakt heb (Taal- en Letterkunde). Afgestudeerd ben ik nog niet en een job heb ik dus ook nog niet, maar ik heb wel al heel leuke vakantiejobs gehad, dus dat geeft hoop.

Alleen piano spelen, dat zou ik terug wat meer moeten doen.

Dan ga ik nu eventjes een mailtje naar mezelf in 2016 sturen!

Gepost door Greet Op 05/08/11 5 Reacties

Man man man, ben ik eventjes kapot zeg. Zodanig kapot dat ik erover blog. Want ik word echt bijna nooit ziek, dus als ik ziek word is dat hier altijd iets bijzonders.

Dit semester was het zwaarste tot nu toe, daarna was de blok ook betrekkelijk lastig, daarna ben ik meteen aan m’n vakantiejob begonnen en daarna zijn we enkele dagen Vlaanderen rondgetrokken met onze Canadese logees. Bovendien slaap ik al een maand barslecht, omdat we in ons nieuwe stulpje nog geen lichtdichte gordijnen hebben en ik dus elke morgen wakker word bij het ochtendgloren. Gisteren merkte ik nog niet veel, maar vandaag is de tweede dag dat ik het wat rustiger aan doe sinds maanden en ineens KABLAAM, ziek. Zo het duidelijke soort oververmoeidheid-crashen: hoofdpijn, buikpijn, rugpijn, nekpijn, misselijkheid, geen kracht in je lijf.

Eerst dacht ik vanmiddag, pfoeh, klopke, ik kruip misschien eventjes in m’n bed met een boekje. Maar toen werd ik zodanig mottig dat ik het boek moest wegleggen. En dat wil veel zeggen want het was een boek van Stephen Fry. Daarna heb ik dus niet veel meer gedaan dan in bed liggen mottig wezen. En nu zit Karel in de keuken te eten en zit ik op de kamer wat te bloggen, omdat ik misselijk word van de geur van voedsel. Om het even welk voedsel. Handig!

Bon, sorry voor de saaie blogpost. Ik wist niet goed wat anders gedaan, denk ik.