Domi!
(Wie goed kijkt herkent in de derde foto misschien de onschuldige hand van mijn lief, die dat heel goed gedaan heeft.)
Proficiat!
En mag ik jullie allemaal bij deze ook haar laatste twee blogposts, over sneeuw, aanraden!
Zoals jullie wel weten, ben ik een (enorm) grote fan van sneeuw. Maar waar ik dan weer helemaal geen fan van ben, is al dat gezeur en gezaag dat er altijd bij komt kijken. Ik denk dan altijd, mannekes toch, moet dat nu echt?
In deze moderne tijden wordt sneeuw aangekondigd, netjes op voorhand. Als je dus weet dat er sneeuw aankomt, dan heb je de keuze: je kunt negeren dat er iets aan de hand is en verwachten (zelfs eisen) dat alles precies hetzelfde verloopt als op andere dagen, en proberen koppig met je auto in de file gaan staan, of in het station op een trein gaan staan wachten die misschien niet komt, of met je fiets van een helling glibberen en op je kont vallen, en zagen en zeuren dat het niet mooi meer is. (Maar eerlijk, wat had je dan verwacht?) OF je kunt aanvaarden dat het gesneeuwd heeft en de dag dan ook als een sneeuwdag behandelen, een andere manier zoeken om te geraken waar je moet zijn (te voet, als je kunt), of op voorhand accepteren dat je in de file zult staan, of gewoon blijven waar je bent en je werk thuis doen. Skype, internet, VPN, er zijn opties tegenwoordig. Maak van de kans gebruik om eens goed door te werken, vol concentratie, zonder lastig gevallen te worden.
Waarom stressen dat je niet “op tijd” op je werk zult zijn? De mensen die je daar zult ontmoeten, zijn ook te laat! En op een sneeuwdag neemt niemand het je kwalijk als je te laat bent, of als je niet op het werk geraakt.
Het is iets dat ik nooit begrepen heb, waarom sneeuw de oorzaak is van zoveel zelfmedelijden en deprimerend gezaag. Sneeuw is een wonder van de natuur, een cadeautje, een kans om tot rust te komen en te genieten van de stilte en witheid. Alles en iedereen wordt gedwongen om trager te bewegen, trager te leven, om eventjes de tijd te nemen. Zalig, vind ik dat.
Vandaag was ik van plan om in de bibliotheek te gaan zitten werken. Normaal gezien sta ik met de fiets op amper 10 minuutjes aan de bib, maar fietsen leek me nu geen goed idee, en ik hou ook veel te veel van de sneeuw om er zomaar snel-snel door te fietsen. Dus nam ik mijn tijd en ging ik te voet. Een half uur lang heb ik volop genoten. Voorzichtig liep ik tussen de natte plekken in. Rondom mij liepen mensen te vloeken als ze een stap in een natte plas zetten, maar die mensen waren hun tijd niet aan het nemen om uit te kijken waar ze liepen. Ikzelf kreeg de hele weg lang de brede glimlach niet van m’n gezicht, mensen zullen wel gedacht hebben dat ik een vijsje los had of zo, maar dat kon me niet schelen!
Hoe al die witte pracht een mens iets anders dan fantastisch goedgezind kan maken, ik zal het nooit begrijpen!
Zoals ik eerder aankondigde, trekt het Gents Universitair Koor dit jaar op concertreis naar New York! Maar dat kost natuurlijk wel wat, dus ondernemen we dit semester een aantal acties om de concertreis te financieren. De komende weken verkopen we:
- snoepjes: €3 voor 200g!
- paaseitjes: ook €3 voor 200g! (zwarte, witte & bruine chocolade, gevuld met hazelnoot, aardbei, pistache, koffie, karamel, praliné, vanille, speculaas)
Je kunt de zakjes snoep en paaseitjes bij alle GUK-leden (bijvoorbeeld bij mij) bestellen en dan worden ze je zo snel mogelijk bezorgd. Heb je interesse, laat me dan gerust iets weten! Je maakt er het GUK en je buikje blij mee! 
Dit weekend kregen we het eerste lentezonnetje te zien, dus dit komt op het ideale moment! In Nederland kwamen onlangs de Bidutchy zonnebrillen uit, en toen bleek dat ik er eentje mocht uitkiezen (om ofwel zelf te houden ofwel weg te geven) wou ik dit maar wat graag met jullie delen. Ze hebben twee modellen: de Panama (die er wat Rayban-achtig uit ziet) en de Montana (een klassieker model). Het speciale aan de zonnebrillen is dat je aan de buitenkant het montuur zelf hebt (in 10 verschillende kleuren) en dat je aan de binnenkant lenzen met gekleurde randjes hebt (ook in 10 verschillende kleuren) die je kunt vervangen. Zo kun je dus naar eigen smaak kleurtjes combineren. Het hele concept wordt ook uitgebreid toegelicht op Bidutchy.com.
De brillen kosten €34, en worden standaard opgestuurd met hetzelfde kleur lenzen als het montuur. Andere lenzen kun je erbij bestellen voor €9 per paar, maar nu kun je ook tijdelijk een extra paar lenzen bij je zonnebril bestellen. Het montuur is rubberized en voelt stevig aan, en de glazen zijn gepolariseerd, dus het is wel deftig gerief allemaal.
Zelf koos ik voor een felrode (hoe kon het ook anders) Montana, waar dus standaard rode lenzen bijzaten, en ik koos er ook de oranje lenzen bij, zoals je op de foto kunt zien. Twee zonnebrillen voor de prijs van één, dus! En hoewel ik de bril behoorlijk hip vind (en ze zit ook comfortabel), vind ik hem toch net iets te breed voor mijn gezicht, dus heb ik besloten om er een giveaway van te maken. Wie graag deze rode Bidutchy Montana zonnebril met rode én oranje lenzen wil hebben, mag gerust een reactie achterlaten! Een onschuldige hand zal dan beslissen wie de gelukkige winnaar wordt. Succes!
Ik dacht dat ik er al eens over geblogd had, maar dat heb ik blijkbaar niet! Schande! Onlangs, ik weet niet meer waar, ontdekte ik de schilderijen van Leonid Afremov. Ik ben normaal gezien veel meer fan van realistische werken, maar hoe kun je nu niet van deze kleurexplosies houden? Ik droom nu al keihard van een schilderij van hem in mijn living, later. Het liefst zo’n avondlandschap met warme lichtjes en weerspiegelingen in het water of op een natte straat, maar ik vind echt ál zijn werk prachtig. Kijk en geniet, en als je net als ik niet genoeg kunt krijgen van deze kleurenpracht moet je alleen maar zijn naam intikken op Google Images en voilà!
Zoals ik al zei nam het GUK zondag deel aan het provinciale koortoernooi, en daar staat nu ook een filmpje van online! Hoera! Ikzelf kom maar liefst 2 keer herkenbaar in beeld, wie spot mij?
Ik wil nog eens iets van mij laten horen, en ik heb allerlei nieuwtjes, dus doen we maar eens van bullet points!
- Er lag inderdaad sneeuw op mijn verjaardag, en de dagen daarna heeft het nog volop gesneeuwd. Goed genoeg voor mij!
- Na de examens ben ik op skireis gegaan, en het was pretty awesome. De sneeuw, het weer, het eten, het verblijf, het gezelschap, het skiën, het was allemaal dik in orde.
- Mijn punten waren zoals verwacht, dus daar was ik op zich wel tevreden mee. Het lijstje ziet er zo uit: 4, 7, 12, 16, 17, 18. Met die 16, 17 en 18 ben ik uiteraard bijzonder blij, over een 12 ga je mij ook nooit horen klagen, maar die 4 en 7 zijn natuurlijk wel jammer. Ach ja, ik wist op voorhand al dat het noppes ging zijn voor die vakken, en 2 herexamens is het einde van de wereld niet, hé.
- Zondag nam het Gents Universitair Koor deel aan het provinciale koortornooi, en behaalden we zoals de vorige keer een klassering in uitmuntendheid, deze keer zelfs met onderscheiding! Daarna zijn we er eentje gaan drinken om dat te vieren, en zaterdag was er ‘s namiddags een repetitie en ‘s avonds een activiteit, dus het was een goed gevuld GUK-weekend.
- Al dat skiën, zingen en uitgaan moet een beetje te veel van het goede geweest zijn, want dinsdag kreeg ik de griep. In bed met koorts, niet zo fijn, en vooral niet zo handig midden in de eerste lesweek.
- Woensdag ging ik naar mijn eerste les en vrijdag raak ik hopelijk op mijn tweede les, en dat is eigenlijk alles dat ik dit semester ga hebben van lessen. (Alleen maandag nog even checken of ik een ander vak niet interessanter vind dan dat van vrijdag, maar ik betwijfel het.) Een grote luxe, zou je denken, maar dat komt natuurlijk omdat ik dit semester mijn thesis moet schrijven, waar ik tot nu toe nog helemaal niets voor uitgevoerd heb. Mijn bachelorpaper heb ik in tweede zit moeten indienen, maar toen had ik dat semester 4 vakken en nu 2 — maar de bachelorpaper was natuurlijk stukken korter dan de thesis moet worden. Ik ben eens benieuwd hoe dat gaat aflopen.
- Dit semester heb ik opnieuw één dag per week vastgelegd voor mijn studentenjob bij de HoGent, en ik heb er alweer zin in!
- New York komt langzaam dichterbij, dus ben ik ondertussen al volop dingen aan het regelen zoals een paspoort en verzekering en zo. Nog op de todo-lijst: een VISA-kaart regelen (die had ik nog niet), een visum aanvragen (yup, voor 10 dagen, die paranoïde Amerikanen toch), en nog wat andere beslommeringen. Spannend!
Dat was het zo ongeveer wel, denk ik. Sorry als dit een beetje saai was om te lezen!
