Gepost door Greet Op 30/01/14 1 Reactie

Hommelrijm

Laatst vroeg ik aan een hommel:
‘waar gaat gij heen met spoed?’
ze zei: ‘ik ga naar Zaltbommel,’
ik dacht: ‘wat rijmt dat goed’

toen riep een tweede hommel:
‘en ik moet naar het Gooi’,
ik dacht: ‘wel-voor-de-drommel
ook dát rijmt wederom mooi.’

Toon Hermans

Gepost door Greet Op 28/12/13 7 Reacties

Behalve met de verhuis van mijn websites ben ik de laatste weken ook bezig geweest met een verhuis in het echt. Van ons gezellige appartementje, van onze thuis, naar een klein kot dat nog vreemd ruikt en klinkt, en waar ik elke dag alleen ben. Terug op kot, het voelt als een stap terug naar het verleden. Alsof de laatste jaren maar een droom waren.

Elk einde is een nieuw begin.
It’s better to have loved and lost, than never to have loved at all.
En gooi daar maar nog een paar zulke clichés achteraan. Nu moet ik het alleen zelf ook nog geloven …

Gepost door Greet Op 18/12/13 2 Reacties

Als ik het goed geteld heb, ben ik zo’n 7 jaar lang een tevreden klant geweest bij Sensiva, waar deze blog (en greetd.be) tot voor kort gehost werden. Helaas is Sensiva ermee opgehouden, en ben ik dus op zoek moeten gaan naar een andere host. Alle begrip voor de situatie, maar voor mij is het nogal een slechte timing (het einde van het semester, alle taken moeten binnen, en bovendien ben ik ook bezig met een andere verhuis, waarover later meer). Ik zag het ook eigenlijk echt niet zitten om mij er nu mee bezig te houden, want met zo’n dingen loopt altijd iets mis. Stress, dus!

De keuze is uiteindelijk op Neostrada gevallen, en ik moet zeggen, tot nu toe ben ik alleszins onder de indruk van hun service. Voor een zacht prijsje kun je gebruik maken van hun verhuisservice, wat voor mij op dit moment echt een geschenk uit de hemel is. De HTML-site op greetd.be, deze blog met database, de e-mailaccount bij greetd.be, de Google Apps account verbonden aan dit domein (met daarin mijn hele digitale leven: e-mails, kalender, to do lists, gedeelde documenten), … De hele rataplan is verhuisd en tot nu toe lijkt alles prima te werken. Zonder dat ik er echt veel tijd aan heb moeten besteden, eigenlijk.

Mocht je ergens iets opmerken dat niet helemaal werkt zoals het moet, laat het mij gerust weten! Maar tot nu toe ziet alles er in orde uit, en kan ik weer op beide oren slapen.

Gepost door Greet Op 01/12/13 2 Reacties

Gepost door Greet Op 23/10/13 6 Reacties

Het lijkt alsof de discussie elk jaar heviger en elk jaar vroeger uitbarst: die Zwarte Pieten, zijn die nu racistisch of niet, en wat moet daaraan gedaan worden? Het is een ingewikkelde discussie met meer dan twee partijen, die voornamelijk in Nederland maar toch ook deels in Vlaanderen gevoerd wordt.

  1. Ten eerste heb je mensen (vaak blanke autochtone Nederlanders en Vlamingen) die er geen graten in zien, die het als een onschuldig kinderfeest beschouwen (en die al dan niet de historische wortels in slavernij en dergelijke erkennen).
  2. Daarnaast zijn er mensen (ook blanke autochtone Nederlanders en Vlamingen) die menen het te moeten opnemen voor hun zwarte medemens, en die vaak vurig in debat gaan.
  3. Dan zijn er ook de niet-Nederlandse/Belgische westerlingen (zoals andere Europeanen en vooral Amerikanen), die niet vertrouwd zijn met de traditie en die vanuit hun referentiekader een absurd geval van onverholen racisme zien. De tweede groep vindt vaak steun in deze derde groep (en noemt hun mening ook als een belangrijke factor in het beslissingsproces: wat moet de rest van de wereld wel niet van ons denken!)
  4. Er is ook een groep niet-Nederlandse/Belgische westerlingen die het best wel een gekke traditie vindt en er zich verder niet bepaald aan stoort, maar die groep komt doorgaans minder aan bod in het debat.
  5. Dan is er ook de groep mensen (ook voornamelijk blanke autochtone Nederlanders en Vlamingen) die de hele discussie te gek voor woorden vindt, die meestal vindt dat er wel belangrijker zaken zijn om ons als maatschappij mee bezig te houden.
  6. Ten zesde zijn er de zwarte of gekleurde (al dan niet autochtone) Nederlanders en Belgen die zich niet speciaal gediscrimineerd voelen en gewoon gezellig meedoen aan het Sinterklaasgebeuren.
  7. En ten zevende (pfioew!) heb je de mensen die zich door de Zwarte Piettraditie gediscrimineerd voelen, of die zelfs discriminatie ervaren naar aanleiding van de Zwarte Piettraditie (zwarte mensen die door kinderen als Zwarte Piet aangesproken worden, zwarte kinderen die door blanke klasgenootjes gepest worden en Zwarte Piet genoemd worden, etc.). Deze laatste zijn dus de mensen die de tweede groep wil verdedigen. (Bron: een interessant onderzoek uit Amsterdam.)

Dit is een vereenvoudigde indeling natuurlijk, en er zullen nog wel groepen zijn die ik vergeten ben, maar bon. Er zijn dus heel wat meningen en standpunten en percepties, en in een discussie waar meer dan twee van de bovenstaande groepen aan bod komen wordt het al snel een rommeltje. Ik heb me ondertussen, na een ontspoorde Facebookdiscussie, voorgenomen om me niet te veel meer in het debat te mengen, behalve dan met deze blogpost. (But then again, wie heeft ooit al van een productieve Facebookdiscussie gehoord, nietwaar).

Tot voor kort hoorde ik gewoon bij de eerste groep. Ik ben opgegroeid met de traditie, stond er als kind nooit bij stil dat er misschien een verband was tussen Zwarte Piet (de mysterieuze, ondeugende maar toch vlijtige helper van de Sint) en zwarte mensen. Later leerde ik bij over de ontstaansgeschiedenis van de Sinterklaastraditie, en het valt inderdaad niet te ontkennen dat daar racisme mee gemoeid is. Maar goed, de tijden zijn veranderd, de traditie zelf is ook door de eeuwen heen veranderd, en ik snapte eerlijk gezegd niet waar de heisa vandaan kwam.

Door het hele gedoe ben ik me dan meer gaan aansluiten bij de vijfde groep: waar zijn we toch eigenlijk mee bezig? Uren, weken, maanden, jaren discussiëren over het feit of de Pieten nu nog wel Zwarte Piet genoemd mogen worden of enkel Piet, of ze volledig zwart mogen blijven, of enkel een zwarte roetveeg, of gewoon hun eigen gezichtskleur, of regenboogkleuren, of paars, of groen, of elk jaar een ander kleur, of of we gewoon nieuwe helpers van Sint moeten uitvinden (zoals elfjes of andere sprookjesfiguren), of Rode Klaas en Gele Jan en Groene Bart, en waarom eigenlijk geen vrouwen, want seksisme, of anders moeten we gewoon de hele Zwarte Piettraditie afschaffen, of zelfs het Sinterklaasfeest op z’n geheel, of … Op een bepaald punt in zo’n discussie kún je niet anders dan even een stapje achteruit zetten, bekijken wat er allemaal gezegd wordt, en denken, ja, waar zijn we nu toch mee bezig …

De tweede groep (racisme! discriminatie!) is vaak het luidst, en de vijfde groep (die het allemaal te gek voor worden vindt) biedt vaak het meeste weerwerk, met hulp van de eerste groep (die er geen graten in ziet). De vierde (westerlingen die het ok vinden) en zesde groep (zwarte en gekleurde autochtone of allochtone medemensen die het ok vinden) laten niet zo vaak van zich horen. De derde groep (westerlingen die er alleen racisme in zien) moet, vind ik persoonlijk, zich niet moeien — there, I said it. Het is al ingewikkeld genoeg! Edit: Enfin, hun perspectief kan wel een nuttige bijdrage tot de discussie zijn.

Maar de zevende groep (zwarte en gekleurde autochtone of allochtone medemensen die discriminatie ondervinden naar aanleiding van de Zwarte Piettraditie), daar gaat het om. Daar moeten we naar luisteren. Deze mensen komen echter ook niet zo vaak aan bod, en dat vind ik echt jammer.

Wat voor nut heeft het om dit debat te voeren onder blanken, tussen groep twee (vurige tegenstanders) en andere groepen (gematigde tot uitgesproken voorstanders)? Heeft die tweede groep van vurige tegenstanders eigenlijk wel recht van spreken als het niet om henzelf gaat? Gaat het hier eigenlijk wel over volwassenen, of over kinderen, die zich van het hele gedoe niks aantrekken? Moeten we als volwassenen eigenlijk wel ingrijpen in een kinderfeest?

En gesteld dat we ooit uit de discussie komen of er nu iets moet veranderen of niet: wat moet er dan veranderen? Is er eigenlijk wel een optie die voor een overgrote meerderheid aanvaardbaar is? Is die optie misschien niet gewoon de traditie behouden zoals ze is, maar beter kaderen voor kinderen (zwarte mensen noem je niet Zwarte Piet) en tieners (de ontstaansgeschiedenis van de Sinterklaastraditie uitleggen in de context van een koloniaal verleden)?

Want, en dit is nog de belangrijkste vraag (die eigenlijk alle andere vragen overkoepelt): kun je wel actief ingrijpen in een traditie? Wat kan een centrale instelling zoals de overheid doen aan een traditie, binnenvallen in huiskamers en mensen op de vingers tikken misschien? Als er bijvoorbeeld wordt ingegrepen in publieke evenementen (de aankomst van Sinterklaas in Antwerpen) en media (films, series, kinderboeken), wat belet de mensen verder om gewoon zoals vanouds Sinterklaasfeestjes met Zwarte Pieten te organiseren en de traditie door te geven aan hun kinderen? Food for thought.

We kunnen erover filibusteren tot we grijs zijn, maar zolang we het niet eens zijn over een oplossing, stel ik persoonlijk voor dat we het met de laatste optie proberen (de traditie behouden maar beter kaderen). En dat we ons niet te veel aantrekken van verongelijkte Amerikanen en andere westerlingen met hun (naar mijn mening) misplaatste verontwaardiging, want culturen zijn complexe dingen, en onze (eigenlijk wel bizarre) Sinterklaastraditie met al zijn bijbehorende nostalgische gevoelens adequaat overbrengen aan iemand die er niet mee opgegroeid is, begin daar maar eens aan! Edit: Enfin ja.

 

Gepost door Greet Op 25/09/13 0 Reacties

Het is al veel te lang geleden dat ik nog eens “gewoon” geblogd heb. Ik voel altijd de druk om een blogpost te schrijven over iets leuks, iets interessants, iets met foto’s misschien, of rond een bepaald thema. Maar wat ik vroeger ook vaak deed, is gewoon eens een stukje schrijven over waar ik mee bezig ben. En omdat ik het niet leuk vind dat het zolang geleden is, doe ik dat gewoon nog eens.

  • Wat mijn masterjaar op school betreft, valt er heel wat te vertellen! Voor mijn 2 examens in het tweede semester was ik geslaagd, en voor mijn 2 herexamens was ik ook geslaagd, en nog met goeie punten ook. Hoeraatjes all around, en dat zou dan het einde van mijn master moeten geweest zijn. Alleen, die thesis … Ondanks dat ik er deze zomer nog hard aan gewerkt heb (ik heb zelfs mijn 2 geplande vakantiejobs niet gedaan), heeft het niet mogen zijn. Het plan is nu dus om hem verder af te werken in de loop van het komende semester of schooljaar.
  • Daarnaast ben ik, zoals het plan was, ook met de Specifieke Lerarenopleiding begonnen! Het is tot nu toe vrij plezant (een toffe klas, en interessante vakken), maar het is ook behoorlijk wat werk. Meer dan ik verwacht had, dus dat wordt nog stressy!
  • Ook de repetities van het Gents Universitair Koor zijn terug begonnen, en daarnaast hebben we ook al een aantal proclamaties opgeluisterd. De muziek dit semester is minder mijn ding, maar ik vind het super om weer elke week mijn koorvrienden terug te zien en ik amuseer me nu alweer rot!
  • New York was gewoon geweldig, maar daarover zou ik graag nog een aparte blogpost schrijven.
  • Behalve de koorreis naar New York heb ik met Karel ook nog een weekendtripje naar onze sympathieke noorderburen ondernomen. Daarover hoop ik ook nog een blogpost te schrijven, maar ik weet ondertussen wel al beter dan daar beloftes over te maken (zucht …).

Voilà, dat weten jullie dan ook weer. Om af te sluiten nog een paar foto’s van deze zomer!

Uitkijken over Manhattan vanop Staten Island … Living the good life!

Nader kennis maken met een kreeft tijdens een verblijf aan onze goeie ouwe Belgische kust.

Bootje varen op de Hollandse (of eigenlijk Noord-Brabantse) wateren.

Gepost door Greet Op 12/08/13 2 Reacties

Je hebt misschien al van de Deauty box gehoord, een maandelijks pakje met 4 tot 6 cosmeticaproducten voor €15 per maand. Hoewel ik absoluut geen beauty blogger ben en ik er ook helemaal niks van ken, had ik er wel al van gehoord, en ik vind het wel een tof concept. Ik geef namelijk niet graag geld aan dure cosmetica (zeker omdat ik er niks van ken), maar op deze manier kun je voor een relatief zachte prijs kennismaken met goeie producten. Dus toen Marie van Walkie Talkie mij mailde met de vraag of ik er zo eens eentje wou uittesten, wist ik het wel! Bovendien heeft deze Deauty box een thema, namelijk respect (voor de natuur en het milieu), wat soms toch wel een stokpaardje van mij is, dus dat zat al helemaal goed.

De Deauty box is een mooie zwarte doos, die ik alvast in mijn knutselkast gestoken heb, om in de toekomst te gebruiken als cadeauverpakking of opbergdoos. Een knutselaar kan nooit genoeg doosjes hebben! In de doos zat een blaadje met wat uitleg over de producten, wat ik behoorlijk nuttig vond. Een korte samenvatting van wat erin zat:

  • Een bio oogpotlood van Avril, bruin met een glinstereffectje. In de uitleg staat dat het geschikt is voor erg gevoelige ogen, wat altijd handig is want mijn ogen zijn enorm snel geïrriteerd, zeker als ik mijn lenzen in heb. Dat het bruin is, vind ik ook wel tof, want zwart is meteen zo hard.
  • Een flesje grijze nagellak van Avril. Nagellak doe ik af en toe wel op, maar dan in allerlei vrolijke felle kleurtjes, dus grijs is helaas minder mijn ding. Wie interesse heeft, laat gerust iets weten in de reacties!
  • Een body scrub van The Body Shop met best wel een lekker geurtje. Mijn douchegels en body lotions haal ik vaak bij The Body Shop, maar aan scrubben doe ik niet mee (veel te pijnlijk en wat een plakkerig gedoe ook), dus deze geef ik ook weg.
  • Twee tubetjes met een crèmeke voor op je haar (geen idee wat het is eigenlijk, dat staat er niet op) van René Furterer, een merk dat ik niet ken. Ze ruiken wel een beetje raar, maar in de uitleg staat er dat het ideaal is voor droog en beschadigd haar (wat helaas vaak een accurate beschrijving is van mijn haar), dus ik ga ze toch eens uitproberen!
  • Een speciale pot zeep van Alepia, ook een merk dat ik niet ken. Het voelt speciaal aan, en het ruikt naar karamel, dat is eens iets anders. Deze ga ik zeker ook eens uitproberen als ik nog eens in bad ga, ik ben benieuwd!

Kortom, ik ga een paar dingen uitproberen waar ik anders nooit aan gedacht zou hebben, dus het valt wel een geslaagd experiment te noemen! Als iemand interesse heeft in de nagellak of de body scrub, laat het dan zeker weten, dan kan ik er iemand anders gelukkig mee maken. :-)