Ik ga bijna nooit naar de kapper. En met “bijna nooit” bedoel ik niet zoals de meeste mensen “één keer per jaar of zo”, maar eerder om de zoveel jaar. Ik kan me nooit herinneren wanneer ik voor het laatst bij de kapper geweest ben (en bij welke kapper, want ik heb geen vaste kapper). Mijn froefroe knipte ik altijd gewoon zelf bij (nu laat ik hem uitgroeien), de rest liet ik lekker groeien. Mijn haar was dus al behoorlijk lang aan het worden, maar helaas heb ik ongelofelijk dun haar en begon het ook te splitsen aan de eindjes dus was dat lange haar niet zo mooi meer. Er moest dus maar eens een stuk ongezond haar afgeknipt worden, er zat niks anders op.


Het ziet er nu wel gezonder uit, dat wel, maar ik mis de lengte!
Ik kan er niks meer mee doen (geen vlechtjes, geen twists, …), daar is het te kort voor geworden (de sprieten steken er aan alle kanten uit). Enkel nog een saaie paardenstaart of helemaal opsteken lukken nog.
Bovendien is al het haar op dezelfde lengte afgesneden, in plaats van een beetje in laagjes. Het ziet er basically uit alsof iemand al het haar bijeen genomen heeft en er dan in één keer alles afgeknipt heeft. Ik heb nochtans expliciet gevraagd om het niet zo te doen (grrrrr kappers). Ik ben er zo ontevreden mee dat ik overweeg om het nog eens bij een andere kapper te laten bijknippen, want ik vind het echt geen zicht zo. (Op de foto valt het nog mee ja, maar toen had de kapper de eindjes wat omhoog gedraaid, daar ga ik me echt niet dagelijks mee bezig houden.)
Jaja. En azo. Deze blogpost heeft niet echt een conclusie of een besluit of zo. Ik wou ‘t maar even laten weten, van dat nieuwe kapsel.












